Job Antoine

Ieder mens neemt weet ik niet hoeveel produkten en diensten af, per dag en in z’n leven. Uiteindelijk zijn dat natuurlijk niet oneindig veel produkten of diensten, maar een eindig aantal, al valt dat nauwelijks te becijferen, in te schatten. Maar wat je wel kunt aannemen is, dat in de loop der tijd het aantal produkten en diensten per persoon in de loop van de menselijke geschiedenis fors is toegnomen: er bestaan gewoon veel en veel meer produkten en diensten nu dan 100 jaar geleden, dan 500 jaar geleden, dan 3000 jaar geleden….

Elk produkt en elke dienst kost een bepaalde hoeveelheid arbeidstijd (duh) Lees verder “Grenzen aan de groei, maar dan anders”

Vanuit ’t perspectief van menselijk tijdsbesef is klimaatopwarming een sluipmoordenaar; er worden wel meer of minder mensen en andere organismen door getroffen, zelfs in grote aantallen, maar nog niet op zo’n schaal in zo’n rap tempo (!), dat mensen niet meer hun ogen kunnen sluiten voor het feit dat die afzonderlijke rampen onderdeel zijn van één groot proces cq van klimaatopwarming.

Mensen, de meesten denk ik, hebben ook al genoeg aan hun hoofd om ook hiermee om te gaan. Eén van de mechanismen is om zaken in vakjes onder te verdelen, laatjes dicht te doen en te verdringen, als het gaat om zaken die (te) overweldigend zijn.

Wat dan wel weer zo is, vind ik: beter hypocriet en een beetje milieubewust, dan niet hypocriet en helemaal niet denken om milieu en klimaat. Hypocrisie is gewoon onderdeel van het menselijk tekort. Misschien helemaal niet zo erg.