Grenzen aan de groei, maar dan anders

Ieder mens neemt weet ik niet hoeveel produkten en diensten af, per dag en in z’n leven. Uiteindelijk zijn dat natuurlijk niet oneindig veel produkten of diensten, maar een eindig aantal, al valt dat nauwelijks te becijferen, in te schatten. Maar wat je wel kunt aannemen is, dat in de loop der tijd het aantal produkten en diensten per persoon in de loop van de menselijke geschiedenis fors is toegnomen: er bestaan gewoon veel en veel meer produkten en diensten nu dan 100 jaar geleden, dan 500 jaar geleden, dan 3000 jaar geleden….

Elk produkt en elke dienst kost een bepaalde hoeveelheid arbeidstijd (duh) Lees verder “Grenzen aan de groei, maar dan anders”

Overpeinzing: klimaatopwarming is te groot

Vanuit ’t perspectief van menselijk tijdsbesef is klimaatopwarming een sluipmoordenaar; er worden wel meer of minder mensen en andere organismen door getroffen, zelfs in grote aantallen, maar nog niet op zo’n schaal in zo’n rap tempo (!), dat mensen niet meer hun ogen kunnen sluiten voor het feit dat die afzonderlijke rampen onderdeel zijn van één groot proces cq van klimaatopwarming.

Mensen, de meesten denk ik, hebben ook al genoeg aan hun hoofd om ook hiermee om te gaan. Eén van de mechanismen is om zaken in vakjes onder te verdelen, laatjes dicht te doen en te verdringen, als het gaat om zaken die (te) overweldigend zijn.

Wat dan wel weer zo is, vind ik: beter hypocriet en een beetje milieubewust, dan niet hypocriet en helemaal niet denken om milieu en klimaat. Hypocrisie is gewoon onderdeel van het menselijk tekort. Misschien helemaal niet zo erg.

Over hoop op een betere wereld

“Als 30 procent van de mensen een nieuwe norm omarmt, kan de hele samenleving veranderen, zonder dat we radicaal anders hoeven te leven”,
Ja, nee, nou…. :
Dat maar 30% van de mensen nodig is om een verandering in de samenleving te bewerkstelligen, kan net zo goed negatief als positief uitpakken. (Waarbij mensen van tegenovergestelde of strijdige meningen en normen allebei zichzelf waarschijnlijk juist als positieve kracht zullen zien…. )

Lees verder “Over hoop op een betere wereld”

Kerstgedachte 2025; vrede zij met u

peinst, voor kerst:
op het schoolplein wordt de vrede bewaard, of gehandhaafd, doordat er volwassenen zijn die het gezag over de kinderen hebben en kunnen uitoefenen. Waren die er niet dan zou er veel meer ruzie zijn tussen kinderen, pesten en het recht van de sterkere, of dat nu fysiek is of door welke kinderen het sterkst kunnen manipuleren en meerderheden kunnen opzetten tegen de kinderen die afwijken van de – normaal geachte – norm.

Lees verder “Kerstgedachte 2025; vrede zij met u”

Beschaafd of niet

peinst, zo tegen het einde van dit jaar: Tja, idealiter zou men geen regels nodig hebben, geen wetten en wat dies meer zij; hoogstens alleen voor praktisch gemak. Maar ik vermoed dat dat een utopie is….
Voor ’n tegeltje een beetje teveel tekst: hoe minder regels men nodig heeft voor ten minste het behoud van dezelfde rechtvaardigheid, hoe beschaafder men – een samenleving, een land – is.

Lees verder “Beschaafd of niet”

Over oorlog, macht en (internationaal) recht

peinst (nav bv. de aarzeling om de 210 miljard in “het westen” gestalde russische tegoeden te geven – eigenlijk zelfs alleen maar te lenen – aan Oekraïne ) – niét een zondagoverpeinzing:
Ja, je hebt oorlogsrecht, maar in weze is en betekent oorlog het overboord gooien juist van welk recht dan ook, waarbij (oorlogs)handelingen alleen beperkt worden naar “willekeur” , naar eigen goeddunken, van betrokken oorlogspartijen.
Als iedereen zich aan (internationale) regels en afspraken zou houden en bij confilicten zouden blijven afzien van geweldsmiddelen en het recht van de sterkste, dan zou er geen oorlog zijn.

Lees verder “Over oorlog, macht en (internationaal) recht”

Turf

Straks zijn mijn ouders weg
zoals mijn grootouders
en overigens iedereen
en zelfs alles
zelfs alles dat nooit levend was
zoals steen of lucht – en dergelijke –

Zin? Betekenis? Schoonheid?
Als het een beetje meezit
kan je dat maken en ervaren
en nog mededelen ook

Zit het tegen
dan is je leven
voor jou zelf inderdaad
niet meer dan dat: een leven
waar anderen wellicht nog wat aan hadden

Al zou je denken dat een ander allicht
hetzelfde had kunnen doen, betekenen
in werkelijkheid kon er niemand anders zijn dan jij
want zo zit ’t nu eenmaal allemaal in elkaar
en a(l)s is niet meer dan verbrande turf
zoals men placht te zeggen.

Kinderen en woordenschat

Weet je wat ook goed is voor de woordenschat van kinderen: lezen van kinderboeken uitgebracht vóór bv. 1970. Ik denk aan Dik Trom, Pietje Bel en Merijntje Gijzen. De schippers van de Kameleon is ook leuk, maar misschien al wat (te) laat 😉 En vertaald uit engels die serie van De Vijf. O ja, Snuf de Hond.

Ik las ook als kind best wat veel boeken waarvoor ik misschien wat te jong was, volgens de gangbare maatstaf. Maar het aardige is dat je als opgroeiend kind ook woorden, waarvan je op zich nog niet de betekenis kent, vanuit de context van de zinnen, het verhaal, de betekenis wel min of meer kan begrijpen of aanvoelen. En zo leer je.

Die drang om alles maar toe te snijden op het nivo van de lezer doet volgens mij geen recht aan de intelligentie en het leervermogen van velen…. En mocht je er een keer (wat) naast zitten… dan nog kun je ook dáárvan weer (later) leren…

Waarom maar blijven schreeuwen? Een overpeinzing

Peinst: als schreeuwen niks zou doen, waarom blijven schreeuwlelijkerds dan maar doorgaan met schreeuwen?

Als ’t alleen maar voor zichzelf is, dan zou ’t een vorm van zelfbevrediging zijn. Als ’t toch een doel zou dienen buiten zichzelf, dan is ontkennen dat ’t niks zou doen een leugen en dat men geenzins verantwoordlijk zou zijn, zelfs niet een klein beetje, voor gehoorschade of anderssoortige schade, ook dat zou dan in tegenspraak zijn met ’t maar blijven volharden in schreeuwen..

Belasting vs. Toeslagen en een dienstbare overheid

Stel: je hebt recht op ’t één en ander. Maar voor de verwezenlijking daarvan ben je afhankelijk van dezelfde partij die gaat over regels en tegelijk de uitvoering daarvan….

En stel: je hebt een verplichting aan een ander en als het gaat om de regels en uitvoering daarvan ben je afhankelijk van degene aan wie je die verplichting schuldig bent…..

Dat is dus het fundamentele verschil tussen belastingen – waartoe je verplicht bent – en toeslagen (of andere uitkeringen van overheidswege).

Echt, die overheid zal heus wel zorgen dat die als ontvangende partij van belastingen z’n zaakjes op orde heeft (zou je ten minste mogen veronderstellen); in ieder geval valt ’t belang t.a.v. ’t resultaat samen met de verantwoordelijkheid voor de uitvoering.

Bij de verstrekking van toeslagen (of andere uitkeringen vanuit de overheid) echter valt het belang van de rechthebbende helemaal niet direct samen met het belang van de verantwoordelijke voor de regels en de uitvoering daarvan. Vanuit het oogpunt van bewaking van de rijksschatkist enerzijds en de portemonnee van de rechthebbende anderzijds zou je zelfs kunnen zeggen dat de belangen precies tegenovergesteld zijn.

Ik zou zeggen, als het dus gaat om toeslagen (en andere uikeringen vanuit de overheid), dan is de verantwoordelijkheid van de overheid voor een goede uitvoering des te groter en zou die overheid dus zich des te dienstbaarder moeten opstellen….