Over verdeling van intelligentie bv. en macht

De meerderheid van de mensen is niet heel intelligent. [ val ik denk ik ook onder ]

Intelligentie, ook bovenmatige, sluit niet uit dat men zich vergist of fouten maakt. [ met pech, zijn de gevolgen van fouten van heel slimme mensen veel groter, dan de fouten van “gewone” mensen ]

Mensen overschatten hun intelligentie – toegeven dat men niet zo heel intelligent is, valt niet mee, zelfs als men bovengemiddeld intelligent is.

Iets vergelijkbaars geldt ten aanzien van moraliteit, integriteit en moed bv.

En dan heb je de kroegpraat. Dat vroeger beperkt bleef tot kroegen en ander plaatsen waar men onderling elkaars gelijk bevestigde of soms om ’t eigen gelijk ter plaatse op de vuist ging. Dat eigen gelijk, dat nu overal om zich heen grijpt via ’t internet, via “social” media. Waar de minderheid van de mensen die écht heel intelligent zijn, die écht integer zijn, die écht moedig zijn, moreel hoogstaand, het onderspit delven.

Ja, nederigheid werd vroeger (en nog steeds?!) door elites (adel en de geestelijkheid ) gepropageerd voor anderen, als middel om de anderen hun – lagere – plaats te wijzen, maar zelfkennis en zelfrelativering zou iedereen wel wat meer passen, voordat onze wereld inderdaad, al doende, aan domheid ten onder gaat. En natuurlijk was intelligentie (ook) in het verleden geen noodzakelijke voorwaarde om tot de elite te behoren, tot diegenen die veel macht hadden. Al dichten die zich zelf de nodige superioriteit toe.

Over reclame en vrije keuze

Naar aanleiding van dit artikel in de Volksrant “Obesitas, de ommekeer: voedingsexpert Jaap Seidell blijft geloven dat de toename te stoppen is”

Als veel mensen ongezond eten, is dat toch slecht voor iedereen? Dan wordt de zorg onbetaalbaar.

‘Maar het idee dat mensen verantwoordelijk zijn voor hun eigen keuzes overheerst – dat bestaat al sinds de oude Grieken. Zodra het in de Tweede Kamer over de voedselomgeving gaat, zal de meerderheid zeggen: ingrijpen vinden wij betutteling. Zelfs als het om kinderen gaat. Dan hoor je: dat is de taak van de ouders, de taak van de opvoeders, maar niet van de overheid, want mensen kunnen dat zelf.’

Klopt dat?

‘Het hele systeem is gericht op winst, op verkopen. De ondermijnende invloed van al die commerciële belangen is echt erg dominant. Dus nee: vrije keuze bestaat vrijwel niet. En maatregelen die mensen enigszins beschermen tegen schadelijke invloeden van de industrie worden vaak betuttelend genoemd. Maar de industrie heeft alle gelegenheid ongezond voedsel te verkopen. Dan gaat het over de vrijheid van ondernemen, of bij marketing, ook als die gericht is op kinderen, over de vrijheid van meningsuiting.’  ”   bron: https://www.volkskrant.nl/…/obesitas-de-ommekeer…/

Lees verder “Over reclame en vrije keuze”

Grenzen aan de groei, maar dan anders

Ieder mens neemt weet ik niet hoeveel produkten en diensten af, per dag en in z’n leven. Uiteindelijk zijn dat natuurlijk niet oneindig veel produkten of diensten, maar een eindig aantal, al valt dat nauwelijks te becijferen, in te schatten. Maar wat je wel kunt aannemen is, dat in de loop der tijd het aantal produkten en diensten per persoon in de loop van de menselijke geschiedenis fors is toegnomen: er bestaan gewoon veel en veel meer produkten en diensten nu dan 100 jaar geleden, dan 500 jaar geleden, dan 3000 jaar geleden….

Elk produkt en elke dienst kost een bepaalde hoeveelheid arbeidstijd (duh) Lees verder “Grenzen aan de groei, maar dan anders”

Overpeinzing: klimaatopwarming is te groot

Vanuit ’t perspectief van menselijk tijdsbesef is klimaatopwarming een sluipmoordenaar; er worden wel meer of minder mensen en andere organismen door getroffen, zelfs in grote aantallen, maar nog niet op zo’n schaal in zo’n rap tempo (!), dat mensen niet meer hun ogen kunnen sluiten voor het feit dat die afzonderlijke rampen onderdeel zijn van één groot proces cq van klimaatopwarming.

Mensen, de meesten denk ik, hebben ook al genoeg aan hun hoofd om ook hiermee om te gaan. Eén van de mechanismen is om zaken in vakjes onder te verdelen, laatjes dicht te doen en te verdringen, als het gaat om zaken die (te) overweldigend zijn.

Wat dan wel weer zo is, vind ik: beter hypocriet en een beetje milieubewust, dan niet hypocriet en helemaal niet denken om milieu en klimaat. Hypocrisie is gewoon onderdeel van het menselijk tekort. Misschien helemaal niet zo erg.

Over hoop op een betere wereld

“Als 30 procent van de mensen een nieuwe norm omarmt, kan de hele samenleving veranderen, zonder dat we radicaal anders hoeven te leven”,
Ja, nee, nou…. :
Dat maar 30% van de mensen nodig is om een verandering in de samenleving te bewerkstelligen, kan net zo goed negatief als positief uitpakken. (Waarbij mensen van tegenovergestelde of strijdige meningen en normen allebei zichzelf waarschijnlijk juist als positieve kracht zullen zien…. )

Lees verder “Over hoop op een betere wereld”

Kerstgedachte 2025; vrede zij met u

peinst, voor kerst:
op het schoolplein wordt de vrede bewaard, of gehandhaafd, doordat er volwassenen zijn die het gezag over de kinderen hebben en kunnen uitoefenen. Waren die er niet dan zou er veel meer ruzie zijn tussen kinderen, pesten en het recht van de sterkere, of dat nu fysiek is of door welke kinderen het sterkst kunnen manipuleren en meerderheden kunnen opzetten tegen de kinderen die afwijken van de – normaal geachte – norm.

Lees verder “Kerstgedachte 2025; vrede zij met u”

Beschaafd of niet

peinst, zo tegen het einde van dit jaar: Tja, idealiter zou men geen regels nodig hebben, geen wetten en wat dies meer zij; hoogstens alleen voor praktisch gemak. Maar ik vermoed dat dat een utopie is….
Voor ’n tegeltje een beetje teveel tekst: hoe minder regels men nodig heeft voor ten minste het behoud van dezelfde rechtvaardigheid, hoe beschaafder men – een samenleving, een land – is.

Lees verder “Beschaafd of niet”

Over oorlog, macht en (internationaal) recht

peinst (nav bv. de aarzeling om de 210 miljard in “het westen” gestalde russische tegoeden te geven – eigenlijk zelfs alleen maar te lenen – aan Oekraïne ) – niét een zondagoverpeinzing:
Ja, je hebt oorlogsrecht, maar in weze is en betekent oorlog het overboord gooien juist van welk recht dan ook, waarbij (oorlogs)handelingen alleen beperkt worden naar “willekeur” , naar eigen goeddunken, van betrokken oorlogspartijen.
Als iedereen zich aan (internationale) regels en afspraken zou houden en bij confilicten zouden blijven afzien van geweldsmiddelen en het recht van de sterkste, dan zou er geen oorlog zijn.

Lees verder “Over oorlog, macht en (internationaal) recht”

Turf

Straks zijn mijn ouders weg
zoals mijn grootouders
en overigens iedereen
en zelfs alles
zelfs alles dat nooit levend was
zoals steen of lucht – en dergelijke –

Zin? Betekenis? Schoonheid?
Als het een beetje meezit
kan je dat maken en ervaren
en nog mededelen ook

Zit het tegen
dan is je leven
voor jou zelf inderdaad
niet meer dan dat: een leven
waar anderen wellicht nog wat aan hadden

Al zou je denken dat een ander allicht
hetzelfde had kunnen doen, betekenen
in werkelijkheid kon er niemand anders zijn dan jij
want zo zit ’t nu eenmaal allemaal in elkaar
en a(l)s is niet meer dan verbrande turf
zoals men placht te zeggen.

Kinderen en woordenschat

Weet je wat ook goed is voor de woordenschat van kinderen: lezen van kinderboeken uitgebracht vóór bv. 1970. Ik denk aan Dik Trom, Pietje Bel en Merijntje Gijzen. De schippers van de Kameleon is ook leuk, maar misschien al wat (te) laat 😉 En vertaald uit engels die serie van De Vijf. O ja, Snuf de Hond.

Ik las ook als kind best wat veel boeken waarvoor ik misschien wat te jong was, volgens de gangbare maatstaf. Maar het aardige is dat je als opgroeiend kind ook woorden, waarvan je op zich nog niet de betekenis kent, vanuit de context van de zinnen, het verhaal, de betekenis wel min of meer kan begrijpen of aanvoelen. En zo leer je.

Die drang om alles maar toe te snijden op het nivo van de lezer doet volgens mij geen recht aan de intelligentie en het leervermogen van velen…. En mocht je er een keer (wat) naast zitten… dan nog kun je ook dáárvan weer (later) leren…