De meerderheid van de mensen is niet heel intelligent. [ val ik denk ik ook onder ]
Intelligentie, ook bovenmatige, sluit niet uit dat men zich vergist of fouten maakt. [ met pech, zijn de gevolgen van fouten van heel slimme mensen veel groter, dan de fouten van “gewone” mensen ]
Mensen overschatten hun intelligentie – toegeven dat men niet zo heel intelligent is, valt niet mee, zelfs als men bovengemiddeld intelligent is.
Iets vergelijkbaars geldt ten aanzien van moraliteit, integriteit en moed bv.
En dan heb je de kroegpraat. Dat vroeger beperkt bleef tot kroegen en ander plaatsen waar men onderling elkaars gelijk bevestigde of soms om ’t eigen gelijk ter plaatse op de vuist ging. Dat eigen gelijk, dat nu overal om zich heen grijpt via ’t internet, via “social” media. Waar de minderheid van de mensen die écht heel intelligent zijn, die écht integer zijn, die écht moedig zijn, moreel hoogstaand, het onderspit delven.
Ja, nederigheid werd vroeger (en nog steeds?!) door elites (adel en de geestelijkheid ) gepropageerd voor anderen, als middel om de anderen hun – lagere – plaats te wijzen, maar zelfkennis en zelfrelativering zou iedereen wel wat meer passen, voordat onze wereld inderdaad, al doende, aan domheid ten onder gaat. En natuurlijk was intelligentie (ook) in het verleden geen noodzakelijke voorwaarde om tot de elite te behoren, tot diegenen die veel macht hadden. Al dichten die zich zelf de nodige superioriteit toe.



peinst, voor kerst: