Foto's en andere waar
Een stukje van de wereld stopt
met je laatste ademtocht
Een stukje van de wereld komt
wanneer je in dit leven treedt
De aarde draait wel door
voorlopig wel en meer tijd
dan ieder van ons gegeven
Bij gebrek aan eindeloosheid
is het mooiste het mooiste ervan te maken
Kijk, in de zon
kan iedereen wel dansen
– zolang haar warmte niet schroeit –
Maar dans maar eens in de regen
tot je warm wordt
en je vergeet hoe koud je was
Had ik handen en voeten
dan ging ik wel
misschien wel naar de top
van de Kilimanjaro of de Mont Blanc
als er nog sneeuw zou liggen
misschien wel naar de Amazone
als er nog onbegaanbaar woud was
misschien wel naar Washington DC of New York
mocht de vrijheid er meer zijn dan te koop
misschien wel hand in hand op het strand
van liefst toch dan Terschelling
mocht mijn hoofd zich ook nog voegen naar mijn hart
om voetstappen te gedenken
aan de vloedlijn weg gespoeld.
ook ten aanzien van ’t gebit
en dergelijke
Mijn tandarts had een stroomstoring
toen ik maandagavond een afspraak had
en dat in verband met flinke kiespijn
Zij kon kijken nog met een hoofdlampje
en met wat tikken en met een restant ijs
kon ik respectievelijk aangeven
dat het eerste wel wat zeer deed
maar de tweede proef toch niks
We waren het er over eens
toch maar niet terug te grijpen
op middeleeuwse praktijken
Daarvoor in de plaats belden we
de spoedpraktijk
Om tien over acht – ’s avonds –
mocht ik mij vervoegen, maar let wel:
dat is een richttijd, gezien de mogelijke
tussendoortjes: de spoedigere hulpbehoevenden
Dat wetende las ik verder in mjn thriller
– ouwerwets op papier gedrukt –
in de wachtkamer en mocht na zo’n uurtje
– het was die avond druk met spoedgevallen –
een langwerkende verdoving
en weer verder lezen
voor de wortelkanaalbehandeling met microscoop
en met de stank die in mijn neus kroop
gelukkig lijdzaam in de stoel
en om tien over tien weer buiten
Thuis als avondeten nog een boterham
in kleine hapjes
en een schaal kwark met bosvruchtenjam
naar binnen gelepeld
want de cafetaria bleek – zo half verwacht ook –
al dicht, zodat ik niet kon bezwijken
voor een patatje oorlog en een kroket
En dat was dat, die maandagavond
[ à raison €.408,14 ]
Nee, doe mij maar een slag
al is het maar één vleugelslag
en laat al dat maar voor wat het is:
Shop de stijl
Ontdek onze overshirts en T-shirts
Bekijk nu onze Back 2 School deals
Vergeet je cadeautje niet, Job Antoine!
Feestje of vakantie? Scoor nu je zomerschoenen met korting!
tot 70% korting op heel veel sale producten
Het perfecte overhemd? Dat ligt al op je te wachten!
Deze T-shirts zijn best bloeiend
Maar mijn kast is vol
en voorlopig blief ik niets
al zou ik een moord doen dus
voor één vrije slag.
Als het zo mooi is
dat je helemaal niks hoeft te zeggen
niets zoals:
Je mag wel blij zijn
dat je hier mag zijn
niet daar
waar je moet leven
in spanning, afgestompt of erger
Ah, leidt mij van het lijden af
troost me met schoonheid
met wat warm is en lief
misschien kan ik dan wat dragen
wat meer.
Je bent er niet meer
al een hele tijd niet meer
niet meer hier en daar
niet meer nu en dan
In gedachten ga ik nog met je
naar het geldboompje in de bank
naar de vijver om te vissen
naar het Amsterdamse Bos naar de eekhoorn
– die snoepte van je chocola-
naar de busreis door de stad
naar domino en sjoelen met damstenen over en weer
naar het vuurwerk in de avond – nacht? –
naar de slagerij langs de gracht
– al was dat ook wel met oma –
naar het Rijks(museum) en Artis (de dierentuin)
naar en in het Grote Bed in de ochtend
met het kleine Blaupunkt radiootje bij ons
Heel de wereld was klein, groots
Aan jouw hand
durfde ik verder, hield ik stand.
Waar men zoal troost in vindt: in het feit dat ieder mens uniek is én in het feit dat iedereen juist heel veel deelt, dat wil zeggen, in bijna alles ook weer juist hetzelfde is en dat alle verschillen juist niet zo belangwekkend zijn. Zelfs een heel identieke eeneiïge tweeling is niet uniek – anders waren het geen twee…. En zelfs het meest unieke individu lijkt toch wel heel veel, zowel gewoon biologisch etc als psychisch op mensapen, en zelfs op welk ander organisme dan ook, als het gaat om bv. de essentiële eigenschap van leven om zich te willen voortplanten, zij het individueel, zij het als onderdeel van de eigen soort en in die zin bij te (willen) dragen aan de instanthouding van de soort.
We zijn allemaal gelijk. Iedereen is uniek. Toch wel grappig dat men in zo verschillende beweringen, zo op het oog tegenstrijdigheden, juist troost en betekenis vindt; terwijl allebei de beweringen in zekere zin (!) (dus niet in absolute zin) waar zijn. Maar de behoefte aan zekerheid kan moeilijk leven met nuance, met gradaties. Dit terwijl de werkelijkheid één en al gradatie is, zelfs welbeschouwd zonder grenzen is; ook al zijn onderscheidingen, zij het – per definitie – subjectief, maar net zo goed mogelijk en bestaanbaar; zoals een spiegelbeeld weliswaar niet het beeld zelf is, maar evenzeer werkelijk (een spiegelbeeld).
[ maar ik dwaal af, voor zover ik al niet dwaal. #goedenachtslaapwelgoedemorgen ]
Eerder vanavond even nog
naar buiten en het was zo zwoel
moest ik denken aan die ene ochtend
in een zomervakantie in noord Spanje
met een tussenstop in Madrid
toen ik in alle vroegte naar buiten
ging buiten het hotel om een taxi
Zo stil, zo warm nog
Een andere wereld, een andere tijd
met mij daarin.