Vrijuit

Spreken is zilver. Zwijgen is goud
En roeptoeteren is lood om oud ijzer
En woorden uit haat en nijd luchten
lucht je opgeblazen hoofd op
en maakt harten koud

Laat mij maar ademen
in en uit, dat ik kan leven
en spreken en zwijgen kan
naar hartelust.

Spiritus non sanctus

Mijn botten, bekleed met vlees en huid
Mijn aderen, darmen, ingewanden
en zintuigen en nagels, haren
Dat is het wel zo’n beetje
Al is het dan zonder mij
als je het zo sec bekijkt.

De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp – Rembrandt van Rijn

Overdracht

letters op het wit
klanken in de lucht
waar ik op doel
is jou gegeven
als het goed is
lopen we samen op
en komen nog ’s ergens.

 
 
 

Ongezegd

De wereld, het leven is zo vol
zoveel ongezegd blijft
Je het aan de lezer toevertrouwt
er het zijne van te denken

En misschien omdat we mensen zijn
misschien omdat we elkaar nabij staan
vatten we toch meer dan gezegd.

 
 
 

Op een mooie winterdag

Ik weet het goed gemaakt
Alles komt zo op zijn tijd
De sneeuw en de sneeuwklokjes
De laatste wintergast weer naar het noorden
De krokussen en de narcissen komen heus
nog wel weer dit jaar
Komen zacht aan in felle kleuren
Houd ik het voorlopig nog even hier bij
En pluk de dag
Laat de bloemen voor wat ze zijn.

 
 
 

Slaap gerust

In het hart van de nacht, verweesd
dwalen zij met vrees, opgezweept
dansen zij het meest

en verdronken in de nacht
zij die verder gaan, die verder gingen
daar is zelden één die lacht

Zij die hun maskers hebben afgelegd
in elkaars ogen, woord, gebaar
in het donker komt de werkelijkheid tot recht

met die andere mensen in het licht
levend en wel aan de andere kant
van de aarde uit het zicht.

 
 
 

In memoriam

Ik kende hem vluchtig
en nog vluchtiger als haar
Etiketten als man en vrouw
blijven beperkt en ook wat raar

Hoeveel meer zijn wij ieder niet
Hoeveel gelijk we ook allen zijn
toch anders
met de genen die we kregen
met de geschiedenis achter onze kiezen

Die voor deze mens uitmondde in plotse dood
Men noemt het zelfmoord
Een keten van gebeurtenissen
die ons idee van zelf, van vrijheid stoort.

Toeval of juist helemaal niet
het komt op hetzelfde neer:
dat ieder van ons
niet minder is, noch meer.

 
 
 

Sterallure

Het staat in de sterren geschreven:
Wacht om je bij het sterrendom te voegen
Op de melkweg is het slecht toeven
zolang men nog niet als lichtdeeltje er in is gebleven.

 
 
 

Majeur mineur

Een snaar beroerd
Tonen in de ruimte
Welke hand haar bespeelt
Tien vingers omvatten
maar zoveel muziek
op de toppen van hun kunnen.

Het instrument bekent kleur.
Open, gesloten, welke deur?