Grenzen aan de groei, maar dan anders

Ieder mens neemt weet ik niet hoeveel produkten en diensten af, per dag en in z’n leven. Uiteindelijk zijn dat natuurlijk niet oneindig veel produkten of diensten, maar een eindig aantal, al valt dat nauwelijks te becijferen, in te schatten. Maar wat je wel kunt aannemen is, dat in de loop der tijd het aantal produkten en diensten per persoon in de loop van de menselijke geschiedenis fors is toegnomen: er bestaan gewoon veel en veel meer produkten en diensten nu dan 100 jaar geleden, dan 500 jaar geleden, dan 3000 jaar geleden….

Elk produkt en elke dienst kost een bepaalde hoeveelheid arbeidstijd (duh) Lees verder “Grenzen aan de groei, maar dan anders”

Overpeinzing: klimaatopwarming is te groot

Vanuit ’t perspectief van menselijk tijdsbesef is klimaatopwarming een sluipmoordenaar; er worden wel meer of minder mensen en andere organismen door getroffen, zelfs in grote aantallen, maar nog niet op zo’n schaal in zo’n rap tempo (!), dat mensen niet meer hun ogen kunnen sluiten voor het feit dat die afzonderlijke rampen onderdeel zijn van één groot proces cq van klimaatopwarming.

Mensen, de meesten denk ik, hebben ook al genoeg aan hun hoofd om ook hiermee om te gaan. Eén van de mechanismen is om zaken in vakjes onder te verdelen, laatjes dicht te doen en te verdringen, als het gaat om zaken die (te) overweldigend zijn.

Wat dan wel weer zo is, vind ik: beter hypocriet en een beetje milieubewust, dan niet hypocriet en helemaal niet denken om milieu en klimaat. Hypocrisie is gewoon onderdeel van het menselijk tekort. Misschien helemaal niet zo erg.

Over hoop op een betere wereld

“Als 30 procent van de mensen een nieuwe norm omarmt, kan de hele samenleving veranderen, zonder dat we radicaal anders hoeven te leven”,
Ja, nee, nou…. :
Dat maar 30% van de mensen nodig is om een verandering in de samenleving te bewerkstelligen, kan net zo goed negatief als positief uitpakken. (Waarbij mensen van tegenovergestelde of strijdige meningen en normen allebei zichzelf waarschijnlijk juist als positieve kracht zullen zien…. )

Lees verder “Over hoop op een betere wereld”

Kerstgedachte 2025; vrede zij met u

peinst, voor kerst:
op het schoolplein wordt de vrede bewaard, of gehandhaafd, doordat er volwassenen zijn die het gezag over de kinderen hebben en kunnen uitoefenen. Waren die er niet dan zou er veel meer ruzie zijn tussen kinderen, pesten en het recht van de sterkere, of dat nu fysiek is of door welke kinderen het sterkst kunnen manipuleren en meerderheden kunnen opzetten tegen de kinderen die afwijken van de – normaal geachte – norm.

Lees verder “Kerstgedachte 2025; vrede zij met u”

Over oorlog, macht en (internationaal) recht

peinst (nav bv. de aarzeling om de 210 miljard in “het westen” gestalde russische tegoeden te geven – eigenlijk zelfs alleen maar te lenen – aan Oekraïne ) – niét een zondagoverpeinzing:
Ja, je hebt oorlogsrecht, maar in weze is en betekent oorlog het overboord gooien juist van welk recht dan ook, waarbij (oorlogs)handelingen alleen beperkt worden naar “willekeur” , naar eigen goeddunken, van betrokken oorlogspartijen.
Als iedereen zich aan (internationale) regels en afspraken zou houden en bij confilicten zouden blijven afzien van geweldsmiddelen en het recht van de sterkste, dan zou er geen oorlog zijn.

Lees verder “Over oorlog, macht en (internationaal) recht”

Kinderen en woordenschat

Weet je wat ook goed is voor de woordenschat van kinderen: lezen van kinderboeken uitgebracht vóór bv. 1970. Ik denk aan Dik Trom, Pietje Bel en Merijntje Gijzen. De schippers van de Kameleon is ook leuk, maar misschien al wat (te) laat 😉 En vertaald uit engels die serie van De Vijf. O ja, Snuf de Hond.

Ik las ook als kind best wat veel boeken waarvoor ik misschien wat te jong was, volgens de gangbare maatstaf. Maar het aardige is dat je als opgroeiend kind ook woorden, waarvan je op zich nog niet de betekenis kent, vanuit de context van de zinnen, het verhaal, de betekenis wel min of meer kan begrijpen of aanvoelen. En zo leer je.

Die drang om alles maar toe te snijden op het nivo van de lezer doet volgens mij geen recht aan de intelligentie en het leervermogen van velen…. En mocht je er een keer (wat) naast zitten… dan nog kun je ook dáárvan weer (later) leren…

Hollands natte droom

Als ik nou ooit, eens
zestig zetels haalde
of gewoon, helemaal in m’n eentje
die absolute meerderheid
Maar goed, zestig en misschien maar vijftig
dat zou al wel moeten werken
en wat zou ik dan wel helemaal niet allemaal
voor elkaar kunnen boksen
Eindelijk dan af van al die vermaledijde
– sorry voor dat woord –
minderheden en eindelijk kan ik dan
alles recht zetten en de wereld
scheppen naar ons beeld
met mij, ons, in de zetel.

Belasting vs. Toeslagen en een dienstbare overheid

Stel: je hebt recht op ’t één en ander. Maar voor de verwezenlijking daarvan ben je afhankelijk van dezelfde partij die gaat over regels en tegelijk de uitvoering daarvan….

En stel: je hebt een verplichting aan een ander en als het gaat om de regels en uitvoering daarvan ben je afhankelijk van degene aan wie je die verplichting schuldig bent…..

Dat is dus het fundamentele verschil tussen belastingen – waartoe je verplicht bent – en toeslagen (of andere uitkeringen van overheidswege).

Echt, die overheid zal heus wel zorgen dat die als ontvangende partij van belastingen z’n zaakjes op orde heeft (zou je ten minste mogen veronderstellen); in ieder geval valt ’t belang t.a.v. ’t resultaat samen met de verantwoordelijkheid voor de uitvoering.

Bij de verstrekking van toeslagen (of andere uitkeringen vanuit de overheid) echter valt het belang van de rechthebbende helemaal niet direct samen met het belang van de verantwoordelijke voor de regels en de uitvoering daarvan. Vanuit het oogpunt van bewaking van de rijksschatkist enerzijds en de portemonnee van de rechthebbende anderzijds zou je zelfs kunnen zeggen dat de belangen precies tegenovergesteld zijn.

Ik zou zeggen, als het dus gaat om toeslagen (en andere uikeringen vanuit de overheid), dan is de verantwoordelijkheid van de overheid voor een goede uitvoering des te groter en zou die overheid dus zich des te dienstbaarder moeten opstellen….

Heil onheil !

Jij bent zeker zo’n woke-woke
Jij bent zeker zo’n conservatief, een fascist
Jij bent zeker zo’n vuile kapitalist
Jij gelooft in sprookjes

En jij. En jij. Jullie geloven ook zomaar alles
Wat recht is is krom. En krom recht.
Wat overblijft:
mensen over één kam scheren
en haat
dat laat zich kennen.

Wie zaait, zal wat oogsten

peinst verder:

Wie haat zaait, zal haat oogsten. Maar helaas, dat is niet het hele verhaal. Je zou in het verlengde hiervan willen, dat het volgende óók waar zou zijn: wie liefde zaait, zal liefde oogsten. Het jammere is, dat liefde een open hart verlangt, een bereidheid, een gevoeligheid, om te ontvangen en te delen, door te geven, het vermogen om je in een ander te verplaatsten. Waar bij haat de makke is, dat het de verrotte, zwakke plekken raakt, de angst die op één of andere manier, min of meer, in de meesten mensen huist. En dat het die voedt, doet groeien. Liefde is zo besmettelijk niet. Lees verder “Wie zaait, zal wat oogsten”