Kleurloos oogt het water zwart
in het donker spiegelglad
af en toe een rimpeling,
een suizen, een zachte plons,
niet meer dan dat
en weg ben ik.
Over rozen
Als ik geld had kocht ik rozen bij de vleet
dan strooide ik die voor mij uit op straat
dan het er helemaal niet meer toe deed
dat het leven niet over rozen gaat.
Nieuwjaar, hoezee!
Al meer dan 2009 keer oud- en nieuwjaar
Aan het begin hadden ze ’t wel voor mekaar
Een paar lijntjes met houtskool en wat plantensap
Als jaarwende was dat een grote stap
Oliebollen hadden ze wellicht nog niet
maar hun wild verdiende geen kleiner loflied
Om van nieuwjaarsrollen niet te spreken
Ecologisch hadden ze ’t mooi bekeken
Nu moet ik mij in bochten wringen
Om ’t nieuwjaar origineel te bezingen
Geloofde ik maar in dat christendom
met 5000 jaar geschiedenis leek ik niet zo stom
Nu rijm ik maar noodgedwongen in paren
en wens ik ieder op de woelige baren
een vaste hand aan het stuurrad van het leven
en niets om later te vergeven.
Kerstgedachte 2010
Lopend over straat, samen hand in hand
Zo gaan we nog niet door Nederland
De één gelooft dit en de ander dat
Zo komt in verbroedering de klad
Des te meer als de één wit is en de ander zwart
En als men ook nog in oogkleppen volhardt
Nog moeilijker die natuurlijke angst te overwinnen
Zo makkelijk keert men zich naar binnen
blijft bij wat makkelijk is, vertrouwd en zelfs avontuur
moet bekend zijn, want anders snel te zuur
Leve hen die hun handen uitgestoken houden, open
Is het nu hier of daar, goedkoop of duur
Moge we iets vrediger 2011 ingaan, uitlopen.
Zandloper
Windstil: het stuifzand stuift
niet meer, heeft zich neergevleid,
tekent het land voor even
zus of zo een overeenkomst,
luchtstromen die elders gaan.
De zandloper lijdt
Lekkuhpuhfoss
Zag ik een pony met een baard
in de winter, met dikke staart
en vacht. Had dan ook IJslandse genen
kwam ie voor haar in de benen
Fotogeniek, bijna behaagziek
Maar liep van de fotoshoot heel kwiek.
Om de lieve vrede of anderszins
In der minne schikken:
Is dat niet om je bij af te likken?
Maar toch niet wanneer het een beer
van een mannetjesputter betreft
Of trek je graag zo van leer?
Dat de kleine zich keer op keer
kranig prompt en pront verheft?
Tocht
Geruisloos trap ik op mijn gemak
Aan de zomerhitte heb ik lak
De broeierige warmte laat het land
zuchten, geluidloos
zweet ik een heel eind weg
lijkt dat moment van vrede altoos
Zweef ik stil op banden gedragen
in een stilleven.
Op de kurk
Als toegang tot de grootste schat
prijs ik toch het allermeest de kurk
Ben ik het nog lang niet zat:
de fles waaraan ik lurk.
Langzaam krachtig draaiend
is het kurkentrekken een ritueel,
maakt het mijn zinnen laaiend
Bijna wordt het mij te veel.
Echter blijf ik zeer wel bij de les,
ga ik zo niet op de fles.
ssssshhjjj
Wolken vliegen af en aan
Tekenen licht en donker op de grond
Kippenvel op blote armen
In de stilte klinkt het geluid
van een enkele vogel plotsklaps luid
als de wind wegvalt, dan terstond
grijpen vingers in elkaar, de mond
hapt naar adem, ogen vragen om erbarmen.
De koude regen valt en valt
zo hevig