Zolang het land maar niet altoos
onder water staat
Misschien kunnen we blijven, nog even
door te watertrappelen, te zwemmen
ons te laten drijven totdat het droog valt
En anders zit er niks anders op:
vooral van water gemaakt
enzovoort.
Boog. En pijl
Vroeger wilde ik liever indiaantje spelen
dan een cowboy. Soldaatje kon ik velen
Naast lezen wilde ik best meedoen
al was het zonder klapperpistool toen
Vuurtje stoken, schieten met proppenbuizen. Ook dat
Zelfs trekbommetjes heb ik geloof ik ooit gejat
Bij opa en oma uit logeren: nieuwjaarsdag
waar de straat met rood bezaaid lag
Fascinerend toch al dat licht en geknal
Voor even, voor iedereen, is het bal
machtig, groots, samen onoverwinnelijk
lotgenoten van de tijd, onverbiddelijk.
#’t beste
Heel de wereld
Heel de wereld
stukje bij beetje
misschien dat dan zo’n beetje
je wat kan helen
enigszins
wat stuk is
al is het met littekens
die je blijft dragen.
Ogenblik
Je danst op een koord
Ik hier, jij daar
en wie al niet zo op dat web
Soms val je
en met wat geluk weet je je
weer voor even zeker op een andere draad
Een andere keer weer kun je
opzij, naar boven. Dat hangt er maar vanaf
Je danst op een koord
en dan ontmoet je elkaar
en is de vraag:
wat doe je dan zo tegendraads?
Lot
Mochten we elkaar maar verstaan
al is ’t maar met een vingertop
dan zouden we kunnen bedenken
hoe ’t één voortloeit uit ’t ander
en voor ’t zelfde geld
was jij dan die ander
al is dat in werkelijkheid onmogelijk
godsonmogelijk, gegeven hoe die
nu eenmaal is. Prijs je dan maar gelukkig
nu je eenmaal hier ter wereld bent gekomen.
Overmacht
Bij deze wil ik nog wat
bijvoorbeeld zeggen
Bijvoorbeeld dat ’t nog niet voorbij is
je leven en bij gebrek aan absolute zin
dat je zelf altijd nog een punt kan maken
wat niemand tenslotte kan duiden
in een wereld die klein is
en te wensen over laat.
Toekomst
Laten er nog mensen zijn
nog mensen over zijn
die viool spelen, of piano of gitaar
die nog schilderingen maken
die nog toneel spelen
Laten er nog zijn
die kunnen zingen uit volle borst
als de mens de wereld de das om heeft gedaan.
Turf
Straks zijn mijn ouders weg
zoals mijn grootouders
en overigens iedereen
en zelfs alles
zelfs alles dat nooit levend was
zoals steen of lucht – en dergelijke –
Zin? Betekenis? Schoonheid?
Als het een beetje meezit
kan je dat maken en ervaren
en nog mededelen ook
Zit het tegen
dan is je leven
voor jou zelf inderdaad
niet meer dan dat: een leven
waar anderen wellicht nog wat aan hadden
Al zou je denken dat een ander allicht
hetzelfde had kunnen doen, betekenen
in werkelijkheid kon er niemand anders zijn dan jij
want zo zit ’t nu eenmaal allemaal in elkaar
en a(l)s is niet meer dan verbrande turf
zoals men placht te zeggen.
Alles maakt iets uit
Elk leven, welbeschouwd een wonder
En, bij nader inzien, zelfs elke steen
elke zandkorrel en waterdruppel
elke windvlaag, elke glinstering
mistflard of rook
Hoe bestaat het?
En dan mag van alles
lelijk of mooi, zo worden gevonden
dat neemt niet weg
de schat van elk bestaan
dat neemt echter ook niet weg
het ene is het andere niet
en valt zo in verschillende aarde
en bloeit zus of zo dan min of meer.
Weg is weg
Maar ook wie weg is was gezien
Dat is nou eenmaal niet anders
Hoe je het ook wendt of keert
Maar gezien alle ruimte-tijd
gezien al het oplossen
van deeltjes en momenten
weet ik althans niet meer
wat ‘hier en nu’ zoal inhoudt
en is dat weg zijn ook een raadsel
al blijft hier en nu de herinnering
aan wie eens was
om niet te vergeten.
[ I.M. Alex Anders Bolte II ]