Foto's en andere waar
De kwestie Groenland
Zo absurd; voldoende
om de boel te laten
instorten, te laten ontploffen
Eens te meer het zicht ontnemend
aan wat op de voorgrond zou moeten staan
de rollen oneerlijk – zo niet dwaas – verdeeld
Het wereldtoneel kent dan ook
geen regisseur, geen decormeester
maar speelt zich daarop af
met zelfbenoemde dramaturgen.
Strakjes ben ik er
niet meer, evenmin als jij, evenmin
als wie dan ook, wat dan ook
en in de tussentijd
ben ik maar beter
– de wereld daargelaten
en al dies meer zij
Is het net in pak
is het in rok, een jurk met armen
bloot en huppelend over ’s heren wegen
of bedachtzaam op je gemak
laten we elkaar
in de ogen blijven kijken
warmte voelen, warmte geven
bij leven.
Om maar wat te noemen:
Soedan, Rusland en Oekraïne, Israël en Palestina
de VS en weet ik niet wat, China niet te vergeten
Jemen, Iran, Pakistan
Het is bij de beesten af hoe de mens
zich als een beest gedraagt, zo her en der
Alhoewel dat beesten geen recht doet:
zoals de mens zo wild tekeer gaat
dat gaat voorbij nog
aan wat wild is
Uniek de mens toch
zoals die uit kan blinken
zij het wreed, zij het schoon.
Dat kan dus ook
dat je een nieuw jaar ingaat
zonder vader en zonder moeder
of zonder wie ook maar hun rol vervulde
Dat kan dus ook
dat een nieuw jaar je overvalt
waar geen plaats meer is
voor je zoon of dochter
behalve in gedachten
Dat kan dus ook
dat een nieuw jaar zich aandient
en je je nauwelijks gedragen weet
door wie dan ook of wat
en trek je je aan je haren omhoog
en heb je nog warme woorden over
zolang je nog wat open staat
en de wereld en de mensen nog wat
binnen laat.
Ergens toch
moet ’t wel eindeloos zijn
op dat kruispunt van ruimte en tijd
waar geen van beide er meer toe doen
Ergens toch
moet ik me wel kunnen verliezen
– bij leven; laat dat een punt zijn –
in een moment
misschien wel ook in jouw ogen
Mocht ik hoge ogen gooien:
lachte het geluk me wel toe
al begon het met een vingertip.
Zolang het land maar niet altoos
onder water staat
Misschien kunnen we blijven, nog even
door te watertrappelen, te zwemmen
ons te laten drijven totdat het droog valt
En anders zit er niks anders op:
vooral van water gemaakt
enzovoort.
Vroeger wilde ik liever indiaantje spelen
dan een cowboy. Soldaatje kon ik velen
Naast lezen wilde ik best meedoen
al was het zonder klapperpistool toen
Vuurtje stoken, schieten met proppenbuizen. Ook dat
Zelfs trekbommetjes heb ik geloof ik ooit gejat
Bij opa en oma uit logeren: nieuwjaarsdag
waar de straat met rood bezaaid lag
Fascinerend toch al dat licht en geknal
Voor even, voor iedereen, is het bal
machtig, groots, samen onoverwinnelijk
lotgenoten van de tijd, onverbiddelijk.
#’t beste
Heel de wereld
stukje bij beetje
misschien dat dan zo’n beetje
je wat kan helen
enigszins
wat stuk is
al is het met littekens
die je blijft dragen.
Je danst op een koord
Ik hier, jij daar
en wie al niet zo op dat web
Soms val je
en met wat geluk weet je je
weer voor even zeker op een andere draad
Een andere keer weer kun je
opzij, naar boven. Dat hangt er maar vanaf
Je danst op een koord
en dan ontmoet je elkaar
en is de vraag:
wat doe je dan zo tegendraads?
Wat wil ik
anders dan op een terras
– in bijpassend weer –
dan met jou te verpozen
het glas te heffen
en eten wat ons mond begeert
Je zult er wel niet zijn
of misschien ben ik er zelf niet
terwijl het terras zich vult
met alle anderen buiten ons.