Foto's en andere waar
De wind nog in de boomkruinen
de kleuren buiten vervagen
alleen het blauw van de lucht
houdt nog even aan
ik laat het licht binnen uit
ik laat het donker langzaam binnen
tot alleen de tonen mijn zinnen verdoven.
–
In het maanlicht
is mijn nacht van goud
In het donker, in de stilte
laat ik de ochtend voor wat die is
beid ik mijn tijd, verheug mij
in jouw aanwezigheid.
–
Zwoel is niet misplaatst en ook het zweet
mag de huid verkoelen onder de ventilator
gelegen op verkreukelde lakens
de poes kijkt om de hoek
en wij kijken naar elkaar
dat het een lieve lust is.
Twee muggen dansten best wel stijl
ademloos keek ik toe
hield me stil, zei bah, noch boe
wilde allengs onder zeil
ademende toch, er zat niets anders op
de rest van de nacht verloor ik een kop.
Snaren onder spanning
een snaar beroerd
vingers die tokkelen
in vervoering mee gevoerd
over digitale wegen
om woorden niet verlegen
de wereld om de hoek loert.
–
Verlangend ontwaakt
verbeeld ik mij dan: jij hebt
mijn dromen geschaakt.
Een tafel vol troep
Gedeprimeerd, vooreerst ik
dan om koffie roep
Die eenmaal gezet
zij badend in het zonlicht
de bakens verzet
Het gepruttel stopt
samen wederom in bed
dan alles weer klopt.
–
Brandende kussen
over en weer, maar de prei
brandt aan intussen.
–
Haar lippen wijken vaneen
Ik smoor haar zuchten
met mijn eigen verlangen
gaan we in elkaar op
en zijn we weg
buiten de oevers van ons denken
neemt onze tastzin het voortouw
en komen we nergens
anders dan hier.
Laat me verpoppen
laat me een vlinder zijn
voor één dag
Alleen van bloemen weten
en hun kleuren, geuren
en vreugde brengen mag.