Noten snaaiend en het derde glas
aanstonds aangerukt
de wereld draait maar door
zonder dat ik er acht op sla
ook al zit ’t in m’n achterhoofd
en wil ik ‘r van mijn schouders werpen.
de krieltjes zijn gekruid
en al groeit het geld niet op m’n rug
– ooit had mijn opa
een geldboom in de bank
en haalden we samen flappen uit de muur
toen dat net nieuw was –
geniet ik van geconcentreerd water
in de vorm van blaadjes sla.
Daar zuigt men in de woestijn geen puntje aan.
