Vliegensvlug gelukkig

Hé, een ongeluk. Ik zag het gebeuren
Die mensen ploegden over het veld
uit dat vliegend tuig in scheuren
De journalist lijkt wel de grote held

Schiet ie eerst de één en dan de ander aan
en legt de eerste reacties vast,
geeft aan emoties graag ruim baan,
heeft van schaamte, plaatsvervangend, echt geen last

Net zoals de luisteraar, de kijker, die laat zich zuigen
in dat vluchtig opgetuigd vertier
en waar de sensatiezucht zich laat betuigen
komt slacht- na slachtoffer in 't vizier

De mens, zo gewend aan snelheid en gemak,
het liefst als een combinatie van die twee
toeval en risico ontwend van lieverlee
Een ongeluk een morbide vak.

 
 
 

Van kleur verschoten

Toverfee, heb je niet wat toverballen,
ten minste één of bij voorkeur twee,
dat ik de balle krijg
het leven niet zo zwaar te nemen?

Nu doe ik maar alsof
en zweef ik allengs verder weg.

 
 
 

Eelt

Zo af en toe kan ik wel eens ergens
de vinger achter krijgen
Te weinig voor eelt

Zonder begrip vereelt mijn hart.

 
 
 

Peilloos

Zweef ik onthecht
boven de aarde, is 't schijn
Als bij een pleister los getrokken van de wond
kleven bloed, zweet en tranen mij aan.

Negeren kan maar tot op zekere hoogte.
Heeft niet het succes wat ik beoogde
Is het lichaam sterker?
Wat is het dat geeft de geest?

 
 
 

Barst

Ik zie het zwart
in, inzwart, de gaten
zijn niet meer dan dat
speldeprikken licht, waar
vind ik nog een regenboog
licht in mijn hart.