Bij vlagen

Dat ruisen van de wind door de bladeren
Van de wind door het riet
Van de branding van de zee
En zelfs van ver verkeer
Het ruist door mij
maakt mijn denken los
roept mijn verlangen op
in bezonken stemming
naar wat onbestemd, dan wel
om te rusten in je schoot.

 
 
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *