We mogen de wijzers
weer een uur verzetten
– de wijsheid laat zich raden –
Intussen trekt de tijd zelf
zich er niks van aan
en blijven de tijden van weleer
een rol spelen zoals nimmer
– het heden viert hoogtij
en blaast hoog als nooit tevoren
van de toren –
en klopt de toekomst des te meer
aan de deur en wordt de drempel
maar steeds hoger voor dat gat
waarvoor steeds minder zijn te vangen.
Voebaln
Wij zingen dan nog
met ’t volk en zo
zogezegd
over onder andere
de koning van Hispanje
Laten we die dan eren
met een pak op z’n broek
dat die afdruipt met pek en veren!
[ nav voetbalwedstijd 20 maart 2025, nations leage, Nederland / Spanje. Uitslag: 2 – 2 ]
Helaas
Haat slaat, slaat
dood, alles dood
wat er ook maar
aan leven is, wat
de ander ook
maar aan leven deelt
aan beslommeringen van dag tot dag
aan kleine bekommeringen
aan gevoelen en gedachten
aan behoeften
bezijden de waarheid en de leugen
de wereld, een wereld.
Een koud staaltje van
Woorden schieten te kort
waar op dat wereldtoneel
degenen het woord voeren
die het beperken tot het recht
van de sterkste, van het eigen
gelijk, met macht omgord
die geen zier geven
om ’t welzijn anders dan van hen zelf
om van oprechtheid niet te spreken
uit op eigen gewin, garen spinnend
bij chaos, bij verdeeldheid ongeacht
wat dat ook maar kost aan levens
in figuurlijke of zelfs letterlijke zin
zolang ze hun eigen zin
maar krijgen, hebben, houden
Zou je voorbeelden van despoten
willen uit de geschiedenis van de mens
het is weer makkelijk monsters te nemen
de laatste tijd.
.
.
.
.
[ nav. ontmoeting Zelensky met Trump en de zijnen 28 feb. 2025 ]
Wee niet je gebeente
Ik zal voorbij gaan
– over en uit –
één van de weinigen
(maar toch nog veel in absolute zin)
waar niemand een traan over zal laten
aan wie na een tiental, vijftigtal jaren
geen herinnering meer beklijft
zonder nageslacht
met verre familie die echt wel heel ver is
– anders dan in verdwaalde woorden
misschien op het “net” of hoe dat ook bestaat dan
Maar hé, Napoleon, of een Gandhi, of een Jezus
ook zij zijn er niet meer en het zal hun
allemaal worst wezen en zelfs dat dus niet
bij ontstentenis van leven
En dan is er ook nog dat gegeven
dat na een seconde al
niemand adem hapt na verscheiden
en na een eeuw of wat
alleen van de meest bekenden
het gefabriceerde beeld nog voortleeft
– meer of vooral minder –
al zou die zich daarvan omdraaien in ’t graf.
Even wel
Zo erg is het niet
dat Sinterklaas toch niet bestaat
een sprookje een sprookje blijkt
als het met geven gaat gepaard
Een verhaal, theater spiegelt
als het goed is
het één en ander voor
wat zich anders niet eenvoudig kennen laat
Verhalen van minder allooi
daar stinkt men in.
Als het hout snijdt
Bel me maar
als Groenlands ijs is gesmolten
of in het onwaarschijnlijke geval
als ijsberen kunnen dansen op de noordpool
Bel me maar
als de Rijn is droog gevallen
of anders, heel misschien, wanneer
een elfstedentocht verreden wordt
Bel me maar
als de Amazone een woestenij is
of, mocht het zover komen
als rijkdom alleen nog iets is van puur natuur
Eén januari tweeduizendvijfentwintig
Voorbij is de jaarlijkse jaarwisseling
en nog steeds draait de aarde door
En of wij doordraaien? Dat is de vraag
Al doen we nog zo gek
al brengen we zoveel voort
aan lelijks en aan schoons
ons verhaal is voor nu
en met een open einde
vooralsnog.
Stel
nou eens
dat een Taylor S.
dat een Albert E. of een Isaac N.
dat een Vincent Van G.
dat een Johan C.
of voor hetzelfde geld
een Stromae, een Bach of Vivaldi
een Edith P.
toch niet hetzelfde zijn of waren
als hun waren,
die voortleven, vooralsnog
bij de gratie van ons onderscheid
– wacht, laat ik Marco B. niet vergeten.
Ontmoet
Mocht
je me raken
al zie je er niet uit
al ben je niemandal
al loop je op je laatste benen
dan vliegen we toch
op en vervluchtigt alles niet ter zake
en weten we niet meer
van me dit en me dat
en is alles opgelost