Dichten met open hart

Onbedaarlijk ga ik door
onder de schaduwloze lichte dag
achter de hoge sluier van wolken
weet men wel, de zon wacht
naarstig zoek ik in mijzelf
wat schaduw werpen mag
onvergetelijk licht dicht
de wonden met open hart.

 
 
 

Waaruit

Daar waar de onderstroom
aan de oppervlakte
Daar waar de zon
in het poollicht tevoorschijn
Daar waar de walvissen
uit de diepte
Waar de vlinders
vliegen naar de zomer
Wil ik mij voegen
ook al doet het hart zeer
rek ik mij uit naar het licht
met mijn voeten in het donker.

 
 
 

Te zeer

Mijn hart blijft wel kloppen
soms versneld, meestal gestadig
mijn buik ingesnoerd
laat mij geen keuze
dan mij uit te spreken
laat ik zwijgen
van wat ik in gedachten
in mijn hoofd haal
daar schiet de verbeelding
niet te kort.

 
 
 

In silhouet

Tegen het licht in
knijp ik mijn ogen dicht
Het schittert en aan de overkant
van de rivier staat in silhouet
het leven afgetekend en zo lijkt het
allemaal wel zo helder
en eenvoudig
speel ik het klaar er bij te dromen.

 
 
 

Mooi toch

Ze was zo mooi
nadat ze was vertrokken
zo mooi
ze was voordat ik haar mocht kennen
blijft de hunkering
mooi nog huizen in mijn hart

Totdat het van lieverlee slijt?
Geef me respijt
Ik wil er niet aan denken.

 
 
 

Du moment

Fel licht, afgetekende schaduwen
onder strak blauw en de kou
doet mijn wangen tintelen, ik laat
de zon mij vergezellen in de stad
volop middag, lichtreflecties mij beroeren
geen denken aan de avond die nog wacht.

 
 
 

In het hart

Soms valt het niet licht, ja zelfs zwaar
al zou je ’t voor geen goud
willen missen, dat gebaar
dat de ander van je houdt

daarmee de afstand overbrugt
houdt het de liefde in de lucht
en voor de rest: in het hart
leeft het ongedacht, ontward.

 
 
 

Mosterd

Waar ik het zoeken moet?
Ik zou het echt niet weten
Het ontgaat me ten ene male
ook al speur ik nog zo verbeten
Abraham mag de mosterd halen
proef ik gewoon van al het zoet
wat me voor de voeten komt
Daarbij de vraag naar zin verstomt.

 
 
 

Goedemorgen

De koffie smaakt en ook het brood
zoals het hoort, gewoon
eenvoudig ritueel in de morgen
in alle rust mijn dagtenue, een schipperstrui
ik hoor het buiten waaien, hard
uitgeslapen? Dat is een ander verhaal
maar goed genoeg
alleen, maar goed genoeg
denk ik ook jou een goedemorgen.