Boog. En pijl

Vroeger wilde ik liever indiaantje spelen
dan een cowboy. Soldaatje kon ik velen
Naast lezen wilde ik best meedoen
al was het zonder klapperpistool toen

Vuurtje stoken, schieten met proppenbuizen. Ook dat
Zelfs trekbommetjes heb ik geloof ik ooit gejat
Bij opa en oma uit logeren: nieuwjaarsdag
waar de straat met rood bezaaid lag

Fascinerend toch al dat licht en geknal
Voor even, voor iedereen, is het bal
machtig, groots, samen onoverwinnelijk
lotgenoten van de tijd, onverbiddelijk.

#’t beste

foto Vuurwerk 31 dec 2018
Vuurwerk 31 dec 2018

Passé

Wat wil ik
anders dan op een terras
– in bijpassend weer –
dan met jou te verpozen
het glas te heffen
en eten wat ons mond begeert

Je zult er wel niet zijn
of misschien ben ik er zelf niet
terwijl het terras zich vult
met alle anderen buiten ons.

Overmacht

Bij deze wil ik nog wat
bijvoorbeeld zeggen
Bijvoorbeeld dat ’t nog niet voorbij is
je leven en bij gebrek aan absolute zin
dat je zelf altijd nog een punt kan maken
wat niemand tenslotte kan duiden
in een wereld die klein is
en te wensen over laat.

Gegrond

De tijd schrijdt niet, noch schreit
Niet als wij lachen
Niet als we tranen plengen
Ongrijpbaar van nu naar dan
Hier en nu is altoos wat ons is gegeven
Laat ons dan maar
Laat ons dan maar elkaar
ontmoeten, verstaan en zien
Laat ons dan maar
elkaar vinden in een lach of traan
voordat de wereld verhardt
verzeild raakt in een afgrond.

Kom er maar eens om

De ene voet voor de andere
Zo kom je vooruit
of het nu lopend is of gezwind

Nog verder kom ik
als ik voor mijn part op de plaats
een heel eind weg dans
en helemaal als we samen
voorbij de grens gaan van hier en nu
elkaar aankijken of met ogen dicht
in gedeeld moment
al dan niet
naar adem happend en bezweet
als niks bijzonders er meer toe doet.

Openhartig

Vanochtend zag ik de eerste tekenen van de winter
de rijp in het windstille ochtendgloren
Later die dag verbond ik me
al was het vluchtig
met deze en gene in het voorbijgaan
met de telefoonlijn ertussen
en even zelfs in levende lijve op de werkvloer.

Weg is weg

Maar ook wie weg is was gezien
Dat is nou eenmaal niet anders
Hoe je het ook wendt of keert
Maar gezien alle ruimte-tijd
gezien al het oplossen
van deeltjes en momenten
weet ik althans niet meer
wat ‘hier en nu’ zoal inhoudt
en is dat weg zijn ook een raadsel
al blijft hier en nu de herinnering
aan wie eens was
om niet te vergeten.

[ I.M. Alex Anders Bolte II ]

Voor de gek; rust

Alsof je je hand in de mijne legt
Alsof we elkaar de hand geven
Alsof ik niet alleen
lig in bed met jou die ik nooit
in levende lijve mocht ontmoeten
hoogstens in gedachten
kan ik een wereld aan.

Wie weet

Als ik nou ’s een dag eerder
was geboren
of zelfs maar een seconde vroeger
of een seconde later
dan zou ik zomaar niet
dezelfde zijn als ik nu ben
– voor ’t zelfde geld, of juist andere inleg –
Beter? Slechter? Van ’t zelfde laken een pak?
Dat laat zich allemaal raden.

Eén

Diegene was er
en toen niet meer
En nu ben ik bang
dat jij ook nog weg gaat
Nu ben ik bang
dat ook jij me loslaat
als ik je mijn hand geef
en je me jou niet meer laat voelen
of me met een smak
achter laat waar dan niks tot bloei komt.