Soms wordt wel ’s de uitdrukking gebezigd “Dood gaan we allemaal”, waarmee dan bedoeld wordt dat het allemaal toch niks uitmaakt, dat niks zin heeft enz.
Maar in dat gegeven dat iedereen dood gaat, dát feit op zich maakt dus inderdaad geen verschil en sluit daarmee enige zin uit. Maar het feit dat elk leven wordt geboren en vervolgens korter of langer leeft, waarbij de meesten toch enkel tientallen jaren – als we het over mensen hebben -, juist dát is dus wel verschillend tussen mensen; en daarmee, mógelijk, een bron voor zin, voor betekenis.
– Degene die dan ook zo’n dooddoener bezigt, die zal dan ook in de regel ook helemaal niet de daad bij het woord voegen. –
Het aardige nu is, dat mensen, misschien wel als enige soort, zowel behoefte hebben aan zin, aan betekenis – het liefst zo absoluut mogelijk – als ook de enige soort is, die ook zélf in staat is om dat gevoel en/of overtuiging van zin en betekenis te ervaren en zelfs zelf te scheppen. Al is het vermogen om zin en betekenis te geven aan je of het leven niet iets wat, denk ik, iedereen heeft of in gelijke mate heeft.
Afhankelijk van talent daarvoor, de eigenschappen die daarbij óók een rol spelen, én de omstandigheden, kan je dat vermogen in mindere of meerdere mate hebben; en allicht kan het in de loop der tijd ook nog veranderen, in hoeverre je wel of niet in staat ben om die zin en betekenis te scheppen en te ervaren.
Maar dat vermogen om voor jezelf je leven, of het leven, zin en betekenis te geven, is naast genen of talent óók van toeval afhankelijk en allicht zijn er mensen, veel of weinig, die gewoon pech hebben en zelf, buiten hun schuld/verantwoordelijkheid om, nooit in staat zullen zijn om hun leven dus zin te geven, dat te ervaren; of maar een beetje en/of af en toe, in verschillende mate.
Ik denk zomaar dat dáárom heel veel mensen overgaan tot één of andere geloof, in iets buiten de mens zelf, dat dan op die manier zin en betekenis geeft, althans, dat gevoel en die overtuiging dan met zich meebrengt. Daarbij hebben mensen óók nog eens in meerdere of mindere mate het vermogen zichzelf – en anderen – voor de gek te houden….
Als je pech hebt, dan kun je wel in letterlijk zin leven, maar heb je figuurlijk geen leven.

