Dag in, dag uit
Leven in, leven uit
God, nee, Joost mag het weten
waar ik vandaan kwam
–
en wanneer, want tijd schijnt
ook nog ’s maar een dimensie
en misschien was/ben ik er altijd al
al is ‘altijd’ zelfs te kort door de bocht
–
en Joost mag weten ook
waar ik blijf na mijn verscheiden
Misschien in een hart of twee
voor zolang als het duurt
in herinnering of in digitale kruimels
Als het maar mooi is
op één of andere wijze
( was / zal zijn [geweest] )
Salut!