Foto's en andere waar
In de leegte van de nacht
krijgen zachte geluiden de overhand
geïsoleerde woorden van geïsoleerde luiden
hoe luidkeels ook naar voren gebracht
dragen niet verder dan de ochtendroes
als het geroezemoes van de ochtend
hand over hand
en met het daglicht samenspant.
De wereld aan bloemen laat ik staan
Ik schep voor jou een nieuwe
waar we kunnen dwalen
en de luchten geef ik van katoen:
wolken die hun momenten kennen,
die uitregenen als wij droog staan
De warmte van de zon na een bad
als wij naakt neerliggen aan de oever
van de wereld door haar geuren bedwelmd.
Wat zal men blaten
wat zal men aan woorden laten
toevoegen aan die schat van kunsten
die niet te overtreffen is
behalve dat die niet de mijne zijn
misschien ook niet de jouwe
Een schat een kus
die komt tezijnertijd gelegen.
Woorden verleiden me
meer te zeggen dan strikt genomen van node
om mijzelf te verwoorden.
Zinnen rijgen zich aaneen
en suggereren meer dan ik ooit zelf bedacht
scheppen hun eigen wereld
en laten het de lezer.
Klinkklare onzin wordt gebezigd
als welluidendheid de boventoon voert
Verpakt in mooie woorden
men het idee krijgt van een zin
Op sleeptouw genomen
men tegen de klippen opvaart.
Tevens zie ik daar een madeliefje
en nog wel meer dan dat
in gedachten, wijl de tijd van madelieven
ze is allang verstreken
De klaprozen winnen terrein
maar verliezen op grote schaal.
De bal rolt
omdat ie rond is
omdat ie werd getrapt
omdat ie werd gemaakt
omdat er gelegenheid was
omdat ie in het spel was gebracht
en niet vast lag in de ballenbak.
Als ik de ruimte zie
die zich stilaan rondom mij uitdijt
ik allengs meer en meer
al het rumoer in mij verneem
kies ik stil te blijven staan
daarbij en mijn oren te spitsen
wat mij daar wordt verteld
is lang geen kattenpis
of kies ik dan het hazenpad
laat ik me door het leven overvallen.
Er is geen woord gelogen
als woorden stromen
als waterdruppels uit een gieter
die elk flonkeren in hun eigen licht
hoe kort beschoren ook hun leven
Laat mij de hand zijn die haar leegstort.
Met al mijn zinnen op scherp
ga ik de nacht te lijf
Zij kriebelt me hier en daar
onbewust van enig gevaar
kust ze me ook nog her en der
ik alle schroom laat varen
kom ik, kom ik terug
van weg geweest
en spin ik garen.