Menselijke aard

Waar de aarde beeft, de mens doorleeft
Alle gewonden en de doden
Toch keert de mens weer terug
De kosten die er aan zijn verbonden
Het maakt van een olifant een mug.

 
 
 

Vrolijke nood

De kranen staan stil op de kade
De kade, de loodsen en wegen leeg
Het water ligt wijd open
De mens heeft zich vertild
en  een rat snuffelt om de hoek.

 
 
 

Aanstonds

Opeens is het nog hartstikke licht
ik kort geleden nog in het pikkedonker zat
zorgen dat ik mijn verlichting niet vergat
nu het gat tussen verleden en toekomst dicht.

 
 
 

Voor hetzelfde geld een omwenteling

Het geld groeit niet op mijn rug
Maar ook elders groeit het niet
Behalve waar je de drukpers ziet
daar is de aanwas wonderlijk stug

Zolang de zon nog schijnt
en de sterren schitteren met pracht en praal
en het motto is: pluk ze kaal
De armoe achter de horizon verdwijnt

De aarde echter, die draait door
Geen omwenteling gaat ooit teloor.

 
 
 

Lieve heer

Lieveheersbeestjes, lieve, mijn lieve beestjes, waar o waar
zijn jullie gebleven en hoe krijgen jullie ’t voor elkaar
om me elk jaar weer te verrassen
en te overklassen

Jullie doen nooit, zo lijkt het, zomaar iets
Van die doelgerichtheid ik graag iets biets.

 
 
 

Nog even en de zee

Zand op de bodem van de zee
op de stranden van de kusten en in de wind
De sterren zijn verder maar de oceanen
zijn nog diep genoeg, maar niet diep genoeg
dat de mens er voor even haar sporen nalaat.

 
 
 

Ezeltje strek je

De sterren roepen
op Hollywood boulevard
twinkelen, heel erg voor elkaar,
niemand die denkt dat ze moeten poepen

op de rode loper, op het scherm al dan niet 3D
Een illusie, dat is ’t hele idee.