Job Antoine

Zo weinig komt hier nog de toeval'ge dood
Geboorte en sterven zijn geen lood
om oud ijzer en sex geen noodzaak
voor 't bestaan, maar van vermaak

Steekt het lot daarmee de draak
en maakt onze gang van zaken stuk
toch kunnen we ons gelukkig prijzen
met dat woordje "ongeluk".

Hé, een ongeluk. Ik zag het gebeuren
Die mensen ploegden over het veld
uit dat vliegend tuig in scheuren
De journalist lijkt wel de grote held

Schiet ie eerst de één en dan de ander aan
en legt de eerste reacties vast,
geeft aan emoties graag ruim baan,
heeft van schaamte, plaatsvervangend, echt geen last

Net zoals de luisteraar, de kijker, die laat zich zuigen
in dat vluchtig opgetuigd vertier
en waar de sensatiezucht zich laat betuigen
komt slacht- na slachtoffer in 't vizier

De mens, zo gewend aan snelheid en gemak,
het liefst als een combinatie van die twee
toeval en risico ontwend van lieverlee
Een ongeluk een morbide vak.

De maan is vol. Geen sneeuw
valt vannacht in het donker
Het dek van de morgen is weg
Hoe verlang ik naar de stilte, wit
vallen de vlokken elders.

Zo af en toe kan ik wel eens ergens
de vinger achter krijgen
Te weinig voor eelt

Zonder begrip vereelt mijn hart.

Zweef ik onthecht
boven de aarde, is 't schijn
Als bij een pleister los getrokken van de wond
kleven bloed, zweet en tranen mij aan.

Negeren kan maar tot op zekere hoogte.
Heeft niet het succes wat ik beoogde
Is het lichaam sterker?
Wat is het dat geeft de geest?

Ik zie het zwart
in, inzwart, de gaten
zijn niet meer dan dat
speldeprikken licht, waar
vind ik nog een regenboog
licht in mijn hart.

Het sentiment grijpt me bij de lurven
Al haar bevallige curven
vallen mij zwaar
Ik moet zien dat ik bedaar

Ik heb niet meer nodig
dan een glimlach, aardig woord of handgebaar
Mijn machismo loopt groot gevaar
Het is totaal overbodig.

(En zo goed speel ik geen toneel
Het leven laat er geen spaan van heel)

Alsof ik in een wak reed
Alsof ik in het stof beet
Zo was ik van slag
Zo trof me jouw lach

Sloeg mijn hart over en op hol
Eiste gewenning van jaren haar tol
Geen winterwende op de pool
Ook al gloeit mijn hart als kool