Een kei aan ’t ijs ontsnapt,
een kiezel verderop
Een larve die zich tot libel ontpopt,
flonkert vliegensvlug en kort
Een eeuwigheid aan leven
Verloving
Dit zijn geen woorden van een bard,
maar deze twee mensen zijn zo apart
dat ik er toch wat woorden aan wijd
ter ere van deze gelegenheid.
Hun timing is ook niet verkeerd
om te zien of ik dicht en rijm niet ben verleerd
Weinig weet ik van hun oorspronkelijke connectie
Ook verder beschik ik over een beperkte perceptie
Met name dan wat hem aangaat
kende ik niet meer dan een overhemd
dat volgens haar niet paste bij zijn teint
en mij wel paste inderdaad
Zo’n verloving nu, dat is een serieuze zaak
Gebeurt zo af en toe, nog steeds niet al te vaak.
Dus voel ik mij genoodzaakt in een regel of twee,
te wijzen op de ernst ervan zo lieverlee
Dat is dan bij deze ook weer afgerond
Kom ik ter zake en wel terstond:
Ze vertellen, ze kennen elkaar vijf jaren
Ik dacht al langer, zo niet een eeuwigheid,
waarin ze, zogezegd, heel wat hebben af gekleid,
om een passende vorm voor hun twee te baren.
Het is geen verhaal van Guinevere of Lancelot
Zij onbereikbaar, voor hem noodgedwongen bot
Noch een verhaal van Romeo en Juliet
waarbij culturen vormen een belet
En ook niet van Sneeuwwitje of Doornroosje
Nee, ze maken hun eigen sprookje waar
de liefde is niet kant en klaar
soms duurt het gewoon een poosje.
Zelfs in de hof van Eden, zo aan kant,
liggen de vruchten niet zomaar op het land
Zoals wel bekend bij deze tuinlieden
om te oogsten moet je soms flink wat wieden.
Vandaag markeren ze een punt en plein publiek
laten het verleden het verleden,
wars van de gemiddelde goede zeden
Toost ik op toekomstige romantiek.
Koninginnedag
Het is hutje-mutje druk op straat
Een feestdag voor het volk vandaag
In hoeverre dat een rol speelt, is de vraag
Men neemt de gelegenheid te baat
Tamelijk vreedzaam wel gaat het toe
Een enkele wanklank en drama daargelaten
Men tapt er lustig op los uit vaten
Strefen naar gezelligheid is de clou.
Daar tromgeroffel, daar een saxafoon of viool
door een groep, een enkeling, of wie nog zit op school
Onbevangen etaleert men zich als amateur of professioneel
Het maakt niet uit, want zo blijkt, ieder is met veel.
Dagelijks brood
Nee, uw geloof wil ik u niet ontzeggen
Wellicht, als u uw licht er over laat schijnen,
dat u uw grenzen gaat verleggen,
uw houvast niet meer elders hoeft aan te lijnen.
Wat is dat “Geef ons heden ons dagelijks brood”,
het idee van een soort moeder of vader
of wat voor afzonderlijke kracht ook of kader,
bij wie u ook maar voor uw noden aanbelt?
Ja, ik geloof niet, ik weet niets zeker
dat is zonder twijfel een bittere beker,
zeker, om leeg te drinken, maar niet zonder nut:
Op het eind sta ik niet voor schut.
Meten is weten, maar zonder meer
We turfen en meten heel wat af,
proberen zo te scheiden het koren van het kaf,
maar vergeten de beperkingen van de maatstaf
Het oorspronkelijk doel blijft zo veraf
Zoveel dingen als je meet,
het verband is wat men al te gauw vergeet
Wie zegt dat het belangrijkste waar het om gaat
iets is wat zich makkelijk in percentages meten laat?
Om maar niet te spreken van objectiviteit
Kiest men alleen voor wat simpel lijkt,
daaronder kan vallen, wat kan worden geijkt
Nu vraag ik me af: Waar dat toe leidt?
Papier hier
Geen oerwoud hier te lande
Kaalslag bracht er zand en heide
en zelfs daarvan rest alleen cultuurgoed
Rest een oerwoud van regels aan recht gevat
om recht te doen aan de gulden regel
van gelijke monniken, gelijke kappen
dat verzandt in gemier
advocaten en juristen zijn de woudlopers
van dode letters op papier hier.
Maan maant me
In het licht van de nacht,
woorden vergezellen me als de wind,
angst verblindt mijn ogen,
sluit mijn oren af,
houdt mijn hart gevangen,
wil ik wel licht,
maar ben bang voor de schaduwen.
Raar maar waar
Loop ik in 7 sloten tegelijk,
ben ik 7 benen rijk.
Een freak, een monster en een dinges
rijp voor het Book of Records van de Guinness,
een paar avonden op de buis
en wellicht wat u-tube ruis,
apart en beter dan de rest,
vliegt er ééntje uit het koekoeksnest.
Het doet mij echter zeer verdriet,
een koekoeksnest, dat zie je niet.
Maak de zin af
Ha, de hemel, dat zou wat zijn
70 maagden, jongens of meiden
Dat maakt niet uit. Immer hemels
ben je hoe dan ook in de wolken
Of toch een bedoening
van strict heterosexuele aard?
Of een hiernamaals niet te bevatten meer
van er is meer dan tussen hemel
en aarde van de nieuwe oude tijd,
vaag, als het maar hierna is, na
dit leven vol kommer en kwel
dooddoeners die er niet toe doen.
Vertel me,
is er nog een verdieping hoger
boven op de hemel?
Is het meer dan een oneindige wolkenkrabber tot niets?
Leg me nog maar ’s uit
wat ik daarmee moet:
een einde in een fantastisch slot
een zwelgen in niet te bevatten hemels genot.
Ik zou zeggen: kijk om je heen.
Vergankelijkheid
Niets kan ik doen
aan het verwelken van een bloem
Haar vasthouden bederft haar schoonheid
Teveel daarvan kwelt mij zeer