Prijs de wetenschap

ook ten aanzien van ’t gebit
en dergelijke

Mijn tandarts had een stroomstoring
toen ik maandagavond een afspraak had
en dat in verband met flinke kiespijn
Zij kon kijken nog met een hoofdlampje
en met wat tikken en met een restant ijs
kon ik respectievelijk aangeven
dat het eerste wel wat zeer deed
maar de tweede proef toch niks

We waren het er over eens
toch maar niet terug te grijpen
op middeleeuwse praktijken

Daarvoor in de plaats belden we
de spoedpraktijk

Om tien over acht – ’s avonds –
mocht ik mij vervoegen, maar let wel:
dat is een richttijd, gezien de mogelijke
tussendoortjes: de spoedigere hulpbehoevenden

Dat wetende las ik verder in mjn thriller
– ouwerwets op papier gedrukt –
in de wachtkamer en mocht na zo’n uurtje
– het was die avond druk met spoedgevallen –
een langwerkende verdoving
en weer verder lezen
voor de wortelkanaalbehandeling met microscoop
en met de stank die in mijn neus kroop
gelukkig lijdzaam in de stoel
en om tien over tien weer buiten

Thuis als avondeten nog een boterham
in kleine hapjes
en een schaal kwark met bosvruchtenjam
naar binnen gelepeld
want de cafetaria bleek – zo half verwacht ook –
al dicht, zodat ik niet kon bezwijken
voor een patatje oorlog en een kroket

En dat was dat, die maandagavond

[ à raison €.408,14 ]

Bijkans

Nee, doe mij maar een slag
al is het maar één vleugelslag
en laat al dat maar voor wat het is:

Shop de stijl
Ontdek onze overshirts en T-shirts
Bekijk nu onze Back 2 School deals
Vergeet je cadeautje niet, Job Antoine!
Feestje of vakantie? Scoor nu je zomerschoenen met korting!
tot 70% korting op heel veel sale producten
Het perfecte overhemd? Dat ligt al op je te wachten!
Deze T-shirts zijn best bloeiend

Maar mijn kast is vol
en voorlopig blief ik niets
al zou ik een moord doen dus
voor één vrije slag.

Ondertussen

Als het zo mooi is
dat je helemaal niks hoeft te zeggen
niets zoals:
Je mag wel blij zijn
dat je hier mag zijn
niet daar
waar je moet leven
in spanning, afgestompt of erger

Ah, leidt mij van het lijden af
troost me met schoonheid
met wat warm is en lief

misschien kan ik dan wat dragen
wat meer.

 

Opa

Je bent er niet meer
al een hele tijd niet meer
niet meer hier en daar
niet meer nu en dan

In gedachten ga ik nog met je
naar het geldboompje in de bank
naar de vijver om te vissen
naar het Amsterdamse Bos naar de eekhoorn
– die snoepte van je chocola-
naar de busreis door de stad
naar domino en sjoelen met damstenen over en weer
naar het vuurwerk in de avond – nacht? –
naar de slagerij langs de gracht
– al was dat ook wel met oma –
naar het Rijks(museum) en Artis (de dierentuin)
naar en in het Grote Bed in de ochtend
met het kleine Blaupunkt radiootje bij ons

Heel de wereld was klein, groots
Aan jouw hand
durfde ik verder, hield ik stand.

Over uniekheid en gelijkheid van de mensen

Waar men zoal troost in vindt: in het feit dat ieder mens uniek is én in het feit dat iedereen juist heel veel deelt, dat wil zeggen, in bijna alles ook weer juist hetzelfde is en dat alle verschillen juist niet zo belangwekkend zijn. Zelfs een heel identieke eeneiïge tweeling is niet uniek – anders waren het geen twee…. En zelfs het meest unieke individu lijkt toch wel heel veel, zowel gewoon biologisch etc als psychisch op mensapen, en zelfs op welk ander organisme dan ook, als het gaat om bv. de essentiële eigenschap van leven om zich te willen voortplanten, zij het individueel, zij het als onderdeel van de eigen soort en in die zin bij te (willen) dragen aan de instanthouding van de soort.

We zijn allemaal gelijk. Iedereen is uniek. Toch wel grappig dat men in zo verschillende beweringen, zo op het oog tegenstrijdigheden, juist troost en betekenis vindt; terwijl allebei de beweringen in zekere zin (!) (dus niet in absolute zin) waar zijn. Maar de behoefte aan zekerheid kan moeilijk leven met nuance, met gradaties. Dit terwijl de werkelijkheid één en al gradatie is, zelfs welbeschouwd zonder grenzen is; ook al zijn onderscheidingen, zij het – per definitie – subjectief, maar net zo goed mogelijk en bestaanbaar; zoals een spiegelbeeld weliswaar niet het beeld zelf is, maar evenzeer werkelijk (een spiegelbeeld).

[ maar ik dwaal af, voor zover ik al niet dwaal. #goedenachtslaapwelgoedemorgen ]

 

Madrid in Grunn’

Eerder vanavond even nog
naar buiten en het was zo zwoel
moest ik denken aan die ene ochtend
in een zomervakantie in noord Spanje
met een tussenstop in Madrid
toen ik in alle vroegte naar buiten
ging buiten het hotel om een taxi
Zo stil, zo warm nog
Een andere wereld, een andere tijd
met mij daarin.

Nog immer, altoos

Ja! Nee! Wellus! Nietus!
Het komt op me af
nieuws, meningen
beargumenteerd of niet
goed of slecht over wat
goed zou zijn of slecht

en achter elk woord gaat
belang schuil en geen idee
meer hoe het kaf van het koren
nog te scheiden, om nog maar ‘s
woorden te bezigen uit de goeie ouwe tijd
die denk ik ook nooit heeft bestaan:
vertrouwen kwam altijd al te voet
en ging te paard

alleen zijn er nu zoveel mensen meer
die ook nog ’s per persoon
tig keer zoveel woorden
de wereld inslingeren
nu de boekdrukkunst is uitgevonden
en nog zoveel meer

sinds de laatste ijstijd.

[ Schrale troost:
feiten trekken altijd aan het langste eind
al kan het heel lang duren
voordat de werkelijkheid zelf degenen logenstraft
die echt handelen in weerwil

Over water lopen
zoals gewoon over aarde
zonder enige verlichting
van bijvoorbeeld een luchtballon
of enig andere kunstgreep vandien
daar wens ik u veel succes mee ]

Kon minder nr.2

Het uitzicht ligt daar maar
Een beetje zus, een beetje zo
in de loop der seizoenen en
om van decaden, laat staan de tijd
niet te spreken; allicht
zoals het er nu naar uitziet
wordt waar ik mag wonen niet mooier
dan dit en met een beetje mazzel
– of een boel daarvan –
– zo schiet me door ’t hoofd nu –
zie ik dan dat
en als het meezit niet alleen
of dooft de wereld juist alleen voor mij.

Wat zal ik zeggen?

Zoveel vragen die jij kunt stellen
Zoveel andere ook weer
door weer anderen
door deze en gene

En dan zal ik antwoord geven. Of niet
Of met humor, of slechte humor
Misschien wel absurdistisch ten top
en dat jij dan denkt
dat het wel overdenkenswaardig is

Maar ook zonder vraag
wil ik wel ’s wat zeggen
hetgeen nooit te bewijzen was
maar bij deze wel blijkt

Stilte spreekt dan weer meer
als het gepaard gaat
met oogopslag, ogenblikken
met een gebaar, een kort aanraken
met een contact waarbij de warmte
zich laat voelen

Je hoeft geen punt te zetten
Laat een open einde eindeloos zijn
misschien wel zonder weerga
en je mondt vanzelf wel uit