Schier

Als het laatste zonlicht van de dag
over de toppen speelt van geringe golven
van het meer dat zich uitstrekt voor mijn ogen
een baan van licht trekt
waarover ik zomaar weg vlucht
van hier naar daar
om jou wat daarvan aan te reiken
licht jouw lippen te beroeren
licht te ademen in jouw gemoed
dat de nacht vergeven is van sterren.

 
 
 

Eén antwoord op “Schier”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *