Zomaar. Aan dat woordje wordt zomaar voorbij gegaan

“Als de provincie zomaar je vergunning kan intrekken, dan kan dat ook zomaar bij iedere onderneming. ” is de suggestieve uitroep van verontwaardiging die ik een aantal keren voorbij hoorde komen (in woorden van vergelijkbare strekking). En geen één journalist / interviewer die vervolgens inhaakte op dat gebezigde ‘zomaar’. Het voor de hand liggende (iets in de volgende trant): ik snap wel dat u het allemaal redenen van niks vindt waarom uw vergunning wordt ingetrokken en dus zegt u dat zo, maar die redenen die de overheid (rechter, milieubeweging) aanvoert, die spelen toch niet of helemaal niet in vergelijkbare mate bij andere bedrijven of sectoren? Of, wat ruwer / directer geformuleerd: Hoezo “zomaar”? Er ist toch een stikstofcrisis? Er zal toch na tientallen jaren toch ook een keer écht iets moeten gebeuren?

Natuurlijk kun je de reactie op zo’n vraag wel zo’n beetje invullen. Dingen als: er is helemaal geen stikstofcrisis, de natuur staat er veel beter voor dan vroeger, we kunnen best doorgaan als we maar de kans krijgen om met maatregelen de uitstoot omlaag te brengen, trouwens we hebben al heel veel minder uitstoot dan twintig jaar geleden of zo…..

En dan zou je vervolgens dus op die beweringen kunnen doorgaan

Maar ja, het gaat vaak om het verkrijgen van “soundbytes”, om het vastleggen van hevige emoties, van “wat het allemaal niet met mensen doet” (wat het juist wel allemaal met mensen doet) ….

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *