Nee, er zijn geen woorden voor
behalve dan die je in armoede toch
bij gebrek aan beter
deelt
en die verstaan worden
en je weet:
je huilt niet alleen.
Van afstand
Niet alles ter wereld
krijg ik mee. Niet
de dieptepunten, de hoogtepunten
niet de ellende en het verdriet
niet de gelukzaligheid van gedeelde vreugde
van waar dan ook
De hele wereld binnen handbereik
is tegenwoordig inderdaad
een waar iets, als het om schermtijd gaat
Maar vooralsnog leef ik maar
in een wereld waar
dat scherm deel van uitmaakt
maar ik beweeg, leef
waar ik adem
wat ik aantrek
Soms is het kiezen
Soms is het op je kiezen bijten
Soms is er geen keuze
En veelal heb je geen weet
– al leef je nog zozeer
in schermtijd.
Ruitenwisser
Wie wil er nou niet
wat mooi is, wat helder en goed?
Jammer is het dan wel weer
dat jouw mooi en zo niet de mijne
is, hoewel, dat is anderzijds
wel mooi op zich.
Hoe zou je anders de ware ontmoeten?
En was het dan geen dooie boel?
Wat mooi is voor de één
kan het ultieme zijn voor een ander
Alleen wil ik wel zeggen:
wat mooi is, daar kan je mee, of méér mee, vooruit.
Ongekend
In gruzelementen, in duigen, geen idee
van richting, geen reden; zo in leven
dan wil ik mij laten gelden, dat ik ben
niet niets, niet om over het hoofd te zien
zonder talent om me uit te drukken
in taal, muziek of beeld
dan grijp ik het naaste
vergrijp ik me aan mijn naaste
grijp ik naar geweld
Breek ik af wat heel is
Ik sta buiten dat geheel
Nietig ben ik, zegt de wereld?
Laat mij dan ook maar vernietigen
Laat de wereld dan maar barsten
Of leer mij kennen
Laat mij leren
Laat mij toe.
[ Of het op mij slaat?
Ik ben Job. ]

Bij de sluis
Bij het sluisje zag ik van achteren
een man staan
in plastic pak
alsof ie stond te piesen
zo in vol ornaat
maar hij stond alleen maar te hengelen
naar wat vis in een ieniemini wak
waarbij ie z’n hengel zo voor zich uitstak.
[Nee, geen foto]
Bij voorbaat had ik meelij
met de vis, die ging voor de bijl
aan de haak, in het droge, in het net
in de emmer, in de pan
Maar ook de vis is zo onschuldig niet
als die larfjes of ander leven eet
tot mijn nooit vergoten verdriet
Het leven is al leed en beet.
Plat
Machtig zijn woorden
en zinnen
verhalen
die je verlokken
eens te meer als ze zijn gedeeld
Je bent de enige niet
die meent dat de aarde plat is.
Win-win? [ voor niets gaat de zon op ]
Het vliegt je om de oren:
de spreuken en gezegdes
de zalven en diëten
de coaches en de inzichten
en niet te vergeten de pillen
en boeken vol selfcare
ontspanning op bestelling
ontlading in een veilige omgeving
samen, eventueel in het groen
je grenzen verleggen
Eenmaal, andermaal? Verkocht!
Op lemen voeten
Zou de paus wel echt geloven
in god en satan, in hemel en hel?
En de martelaar, zelfmoordterrorist?
Die ook?
Altijd maar zo zeker weten
zonder ooit maar een barstje
in hun weg van geloof?
Zo hard, zo broos
Wat moet je dan ook
anders dan buigen of barsten
tegen een wereld en de mens
die alleen al door zijn bestaan
getuigt van tegenstrijdigheid?
Barsten van onverzoenlijkheid en haat
tegen, tegen, tegen alles en iedereen
behalve wie op jouw standpunt staat
Waar ben je
als je je geloof achter je laat?
Matrix
Vakantie
Reizen deed je als sloeber
maar als soldaat
of als dagloner of als matroos
overal waar werk was
om te kunnen eten
Wie geld genoeg had
ja, die kon voor avontuur of ontwikkeling
landen verkennen of zelfs de hele wijde wereld
vol witte plekken nog voor de witten
– terra incognita –
zelf vreemde duivels voor hen die daar leefden
Nu lijkt het wel de gewoonste zaak van de wereld
om overal ter wereld heen te gaan
bevestigd door een niet aflatende stroom
woorden en berichten, filmpjes en foto’s
die men steeds weer van elkaar ziet
van overal en van nergens
En de wereld is ook mooi
óók mooi, al wordt die allengs kleiner.
Ga op vakantie, zolang het nog kan
Misschien wordt reizen wel weer heel bijzonder
meer zelfs dan het was een eeuw of wat geleden.


