Ons landje, neder landje
is best wel wat
als je kijkt naar geld en kennis
het valt in het niet
als je in ogenschouw neemt
hoe groot de oceanen zijn
dan leven die nederlanders eigenlijk
ook wel weer aan de rand van een vulkaan.
Ongekunsteld leven
Kinderen weten nog niet van de toekomst
Wie van de toekomst
– de eventuele –
geen weet heeft
is – onschuldig – als een kind
Ook wie ouder is
heeft vaak geen benul
al verkeert men in het besef van wel.
Op de feiten
Al is de waarheid nog zo groot
als jij ‘m tot je neemt
is ’t aan jou of je ‘m claimt
of terug verwijst in de schoot
waar de feiten sudderen inderdaad
tot de wereld jou zelf een bloedneus slaat.
5 terabyte
Van vroeger
ben ik weliswaar
Maar ik kwam in een tijd terecht
waar de verwarming reeds ging op gas
waar massacommunicatie al opgeld deed
zij het via krant en radio, een beetje tv
De wereld was nog net en scherp verdeeld
en we waren slechts met vier miljard
Lustig planten we ons voort
waar de dood nog een zekerheidje is
voor zolang als het duurt
en koop ik 13,9 miljoen 5 1/4 inch-floppydisks in 1 x
als het ware.
Wie zegt dat?
Al die voetstappen
of het nou is op asfalt, stoep of zand
of het nou is op bospad of het strand
Al die pootafdrukken gevangen in de aarde
fossielen van tijdperken her
uiteindelijk zullen ze nog meer weg zijn
nog meer weg en verkruimeld, opgelost
opgeslokt door lava
door de zon
niets overlatend van wat ooit
mooi was, lelijk was
leven was.
En wie dan niet meer wil
wie geen stap meer wil zetten
wie zelf dan de deur dicht doet
wie is dan degene die zegt
dat het leven wel van waarde
is, wie zegt dat dan met recht
wetend dat alles eindig is
tenzij in woorden en verhalen
die dat verhullen
een zwart gat bezweren
of een wereld toveren voor jou.
Wat mooi uitkomt
De kleine lieden
met hun tiny houses
– kleine huizen –
met hun meestal niet al te groot budget
met hun idealen van eerlijk en rechtvaardig
waar iedereen een even groot deel heeft van de koek
van welvaart
wie laten ze er wel bij varen
wie komt er ongemoeid mee weg?
Handbereik
Uit alle hoeken en gaten
komt de wereld tot ons
moderne mensen
zelfs alle uithoeken van de wereld
als we er al niet zelf heen gaan
De aarde is nog even groot
als in de stoomtijd, als in de ijzertijd
en de tijd van koper
en de tijden van daarvoor
van weleer
De wereld echter, de onze
is te klein geworden, om te behappen
De wereld:
ik wil die weer de mijne maken
dat ik het overzie
misschien schep ik wel mijn eigen
of laat ik alles voor wat het is
tot het over de drempel klotst
Dan zien we wel weer verder.
Zeer
Hoe kan het
dat een papa met een SS-pet op
in het leven staat
en naar het leven staat
al wie niet zijn pet draagt?
Angst toont zich in banieren
marcheert door de straten
laat zich versterken
door megafoons en media
blind geworden voor eigen pijn
blind geworden voor de ander
op voetstukken gehesen, gezeteld
nietsontziend voor wie niet in gelijk ontzag
zich schaart.
Hoe kan het
dat een vader, moeder, kind
dat een mens
de ondergang vindt
als ware het het leven niet waard?
Verschil maken
Zovelen zijn rotzakken, zovelen juist niet.
Zovelen weten het zeker van een ander
zien zichzelf niet in de verfoeide mens
al is iedereen nog zo gelijk,
ook nog eens gelijkwaardig
bij de kleine wezenlijke verschillen
Alleen goedpraten, vergeven
altijd en maar alles en iedereen
raakt ook weer kant noch wal
Het blijft schipperen met ons mensen
met de genoegdoening en de hoop
dat men leert hoe vreedzaam voort te gaan
en menselijk te blijven, menselijk
zoals je zou willen dat menselijk zou zijn.
God, zo saai
Al zou ik de wind beheersen
had ik de bliksem in mijn macht
het gezag over de wolken
en ook de zon aan mijn wil onderhevig was
Ik zou het laten gaan
Nooit meer
zou een regenboog mij verrassen.