Foto's en andere waar
De zee is er wel
en ook het eiland
eventueel nog een waterval
waar de zon zou schijnen
op ons beiden, ware het niet
dat jij elders bent
en niet hier, in geen velden of wegen
Zie ik je niet in de ogen
proef ik niet van je voorkomen
voel ik niet de warmte
waar de zon het niet bij haalt
blijft mijn mond onberoerd
vinden mijn handen slechts elkaar
en vertalen mijn gedachten zich alleen in woorden.
Als jij je ogen toe doet
je ademt in en uit
je buik gestadig op en neer
zie ik je in slaap
span ik een net om je heen
van dromen
waar vlinders niet aan kunnen tippen.
Ik zag vandaag een man
die breekbaar ten tonele
die mij deed denken aan mijzelf
hoeveel anders zou ik
over tig jaar in de spiegel lijken?
Zijn leven is van hem, het mijne
gaat ook niet over rozen.
Door elkaar heen tuimelen
gedachten en gevoelens, de woorden
verlichten, verwoorden even zo veel
facetten van dit innerlijk leven
wat ik met de wereld deel
zelfs tussen de regels blijft
het begrip beperkt, een begrip
waar ten ene male het ik ontglipt
laat staan dat we elkaar in de ogen kijken
laat staan dat we elkaars warmte voelen
blijven we staan aan gene zijde van dit schrijven.
Leeg dat vel, met vol gemoed
laat ik tussen de regels door
maar schrijven, waar mijn hart
van overloopt, ik zei het al
en zo pakt het leven uit, even
goed zo, zo houd ik mijzelf voor
het weten is van ons tweeën.
Daar is dat jochie
en nog kleiner, geen eens een peuter nog
zat ie nog op schoot bij pap
van de ene op de andere dag
uit het zicht en weg, zo helemaal weg
Hij reikt alleen maar met zijn armpjes
kruipt naar de open deur
Is daar mijn paps?
Het is midden
in de nacht dat de tijd er niet toe doet
dat de tijd zich niet omschrijven laat
dat je alleen bent en ongestoord
op jezelf je de wereld tegemoet
dat de ander van veraf dichtbij staat
een regenboog in het donker.
Vederlicht speelt mijn verlangen op in de schemer
stijgt het op naar jou en naar mijn hoofd, in woorden
laat het zich niet vertalen, onbesproken gedrag
de zeden worden los gewogen, de zinnen leger
waar eerder sprake was van onbeheerste rede.
Was ik maar in de wolken
een druppel die een hele
wereld aan licht ving om
te vallen in jouw mond.
Deze woorden laten ongezegd
wat tussen de regels door valt te lezen
Onder het zonlicht gebogen
ik muziek hoorde
die nooit tot klinken werd gebracht
ik beelden zag
waarvan nimmer sprake was.
Stond ik stil daarbij en liet mij gaan
Ga ik door
een ander spoor
met bestemming onbekend.