Foto's en andere waar
Mochten we elkaar maar verstaan
al is ’t maar met een vingertop
dan zouden we kunnen bedenken
hoe ’t één voortloeit uit ’t ander
en voor ’t zelfde geld
was jij dan die ander
al is dat in werkelijkheid onmogelijk
godsonmogelijk, gegeven hoe die
nu eenmaal is. Prijs je dan maar gelukkig
nu je eenmaal hier ter wereld bent gekomen.
Bij deze wil ik nog wat
bijvoorbeeld zeggen
Bijvoorbeeld dat ’t nog niet voorbij is
je leven en bij gebrek aan absolute zin
dat je zelf altijd nog een punt kan maken
wat niemand tenslotte kan duiden
in een wereld die klein is
en te wensen over laat.
De tijd schrijdt niet, noch schreit
Niet als wij lachen
Niet als we tranen plengen
Ongrijpbaar van nu naar dan
Hier en nu is altoos wat ons is gegeven
Laat ons dan maar
Laat ons dan maar elkaar
ontmoeten, verstaan en zien
Laat ons dan maar
elkaar vinden in een lach of traan
voordat de wereld verhardt
verzeild raakt in een afgrond.
Laten er nog mensen zijn
nog mensen over zijn
die viool spelen, of piano of gitaar
die nog schilderingen maken
die nog toneel spelen
Laten er nog zijn
die kunnen zingen uit volle borst
als de mens de wereld de das om heeft gedaan.
De ene voet voor de andere
Zo kom je vooruit
of het nu lopend is of gezwind
Nog verder kom ik
als ik voor mijn part op de plaats
een heel eind weg dans
en helemaal als we samen
voorbij de grens gaan van hier en nu
elkaar aankijken of met ogen dicht
in gedeeld moment
al dan niet
naar adem happend en bezweet
als niks bijzonders er meer toe doet.
Vanochtend zag ik de eerste tekenen van de winter
de rijp in het windstille ochtendgloren
Later die dag verbond ik me
al was het vluchtig
met deze en gene in het voorbijgaan
met de telefoonlijn ertussen
en even zelfs in levende lijve op de werkvloer.
Elk leven, welbeschouwd een wonder
En, bij nader inzien, zelfs elke steen
elke zandkorrel en waterdruppel
elke windvlaag, elke glinstering
mistflard of rook
Hoe bestaat het?
En dan mag van alles
lelijk of mooi, zo worden gevonden
dat neemt niet weg
de schat van elk bestaan
dat neemt echter ook niet weg
het ene is het andere niet
en valt zo in verschillende aarde
en bloeit zus of zo dan min of meer.
Maar ook wie weg is was gezien
Dat is nou eenmaal niet anders
Hoe je het ook wendt of keert
Maar gezien alle ruimte-tijd
gezien al het oplossen
van deeltjes en momenten
weet ik althans niet meer
wat ‘hier en nu’ zoal inhoudt
en is dat weg zijn ook een raadsel
al blijft hier en nu de herinnering
aan wie eens was
om niet te vergeten.
[ I.M. Alex Anders Bolte II ]
Het lag buiten, verloren
in weer en wind, te wachten
op de toevallige passant
Binnen zag ik opeens
bij het wisselende licht van de dag
dat ik een hartje opgelopen had
goed voor een glinsterend gemoed
in een oogwenk, om op te rapen
als ware het voorbestemd
wat is van voorbijgaande aard.
