Categorie: liefde

De woorden zijn niet van de lucht
ook al worden zij door lucht gedragen
met jou pas nemen ze een vlucht
waarheen ik eerder was gevaren

door een zin gegrepen, meegenomen
naar een eiland van betekenis
een korte stonde aan de dis
met de taal van onze dromen.

Wellicht ben ik alleen maar voor een sprookje in
een onherroepelijk moment in ’t hier en nu
de lange termijn doet zich wel vanzelf aan
weet ik niet beter dan het heden aan te kleden.

Achter de uitdrukking van jouw taal
van je woorden, je gezicht, gebaar
schuilt meer dan één verhaal
neem ik bij mijzelf je aanschijn waar

Wat ik herken is mijn eigen leven
waaruit ik betekenis weet te zeven.

Mijn handen voelden nog nooit zo
zo warm konden ze niet anders
die dag dat onverwacht
jij langs kwam

Mijn gedachten waren nog nooit zo
nooit zo van slag en met stomheid
geslagen, dat uur
de klok stil stond

Mijn bloed stroomde nog nooit zo
zo dat mijn hart vol schoot
toen jouw lach
mijn ogen deed tranen.

Nog even te gaan voordat de morgen
aanbreekt met het piepen van de wekker
als ik wakker word, weet ik me lekker
onder de dekens in halfslaap geborgen

Gooi ik mijn benen overboord
buig ik me welgemoed over van die vragen
zoals welke kleur sokken ik zal dragen
op deze dag ben ik onverstoord

Zelfs zonder koffie in de mik
ben ik zo wakker als wat
en voel ik me reuze in mijn schik

Waarom het echter geen goud is, is dat
moet ik bekennen met een snik:
jij ligt nu ver weg in andermans bad.

Met woorden kom ik bij je binnen
ga ik over op een andere taal
woordeloos wil ik je minnen
maken we een nieuw verhaal

waarvan de opmaat al heeft geklonken
we van elkaars lippen hebben gedronken
proeft jouw zweet zo zoet als honing
een vergeten wereld als beloning
waar we samen komen en maken
van elk moment een slotaccoord.

O, wat wil ik jouw laatste woorden
toch in de tijd gebeiteld laten staan
er is geen ontkomen aan
hoe zij me vast bekoorden

edoch loopt de mond nu over
mijn hart nu open ligt in tover.

De avond schrijdt voort
de maan is ongetwijfeld opgekomen
en, bewolkt of niet, de sterren
ook weer schitteren
Zonder jou
het donker zich doet gelden.

Jouw lippen spreken tot mij in kussen
in jouw kussen een wereld besloten
de wereld gaat er van tussen
als we ons onverdroten
overgeven aan naakt verlangen
gevangen in de schoot van leven.

Wil ik met jou de stad in gaan,
ja, hand in hand door de straten
dwalen en steeds weer stil staan
om de wereld, om de wereld
te verkleinen tot ons beiden
krijgen we van kussen niet genoeg.