Hoe rond de wereld ook is
Ze haalt het niet
bij de ronding van haar lichaam
Haar schoot is dieper
dan ik me verliezen kan
in de ruimte.
En dan ruik je ook nog naar jezelf
De holte van je voet,
de ronding van je hiel
die doorloopt vloeiend naar je kuit
en verder omhoog zich verbredend
tot je heupen die zich welven
en de knik van je taille
die een voorbode zijn
van nog meer welvingen,
je hals strekt zich,
je kin, maar nog meer je mond
om van je ogen maar niet spreken
en je haar een waterval.
Ik sta sprakeloos,
dus beperk ik mij maar tot deze woorden.
En ondertussen
Het raadsel houdt stand
Ik weet niet waar ik het zoeken moet
En dwaal van hier naar daar
Of vergeet het maar uit alle macht
De woorden die ik ervoor bedacht
zetten me op het verkeerde been
De wereld lacht zacht.
Vallende sterren
Waar zijn de lippen die smaken naar vanille?
Het is alweer een tijd geleden
Waar zijn de ogen die schitteren als diamant?
Het is alweer zo lang geleden
Waar is de lach die klatert als een beek?
Mijn ogen zijn allang weer droog
Welke huid is zo zacht
dat ze mijn gedachten doet verbleken?
Liefs
Opeens is de wind stil
Opeens hoor ik geen enkel motorgeluid
Zomaar is de drukte voorbij
en komt een stuk muziek, een stem
zingt, die ademt rust en vrede.
Herkenning
In de spiegel lijk ik toch
het meeste op mijzelf
als ik naar mijn ouders kijk
zie ik een beetje minder
maar ben ik toch
een beetje minder alleen.
Levenslust
Hoe vaak moet ik nog zeggen
dat de bomen in de lente uitbotten,
hun blad verliezen in de herfst
totdat de groei er uit is.
Fijnstof
De wereld is opeens veel te klein
De vulkaan die op uitbarsten stond
houdt de vliegtuigen aan de grond
Gas en puin en as bederven ’t fijn
voor de reiziger. Aandelen zakken
nu de aarde tot grote hoogte wordt gestuwd
In de hogere luchtlagen afkoelt, luwt
Het fijnstof neemt ons goed te pakken.
Voor andere ogen
Klokslag drie over elf
Weer een uur voorbij en verder
ben ik met mijn gedachten verder
weg dan ooit tevoren.
Deze woorden:
een piepklein zandkorreltje in een zee van tijd.
Sterallure
Het staat in de sterren geschreven:
Wacht om je bij het sterrendom te voegen
Op de melkweg is het slecht toeven
zolang men nog niet als lichtdeeltje er in is gebleven.