Door

Struikel, hink, stap, soms een sprong
Een val zo af en toe er tussendoor
Een hand die behulpzaam wordt uitgestoken
Een omhelzing die je even niet alleen laat zijn

Soms echter niet meer
dan jij en de golven rond je voeten
en de branding
en de vloed
en de donkergrijze wolken
die zich samenpakken
en de wind die aanwakkert
en het zand in je ogen
en tussen je kleren
en de natte kou
en het ruisen
en de meeuwen die wegduiken
en de wind
en de wind
de wind en jouw adem.

 
 
 

Ontwaken

De geur van bloesem bij mijn ontwaken
laat me nog even verder dromen
van jou en alleen in gedachten bij me
neem ik je mee in mijn armen
daar waar iedereen zijn stek heeft
in de wolken.

 
 
 

In beslotenheid

Ontwaak ik met de geur van bloesem
die is komen binnen waaien
van ver

Of is het nog van jou in mijn dromen
van de afgelopen nacht, de geur
die zich hardnekkig nestelt
in mijn neus?

Alleen jouw warmte in mijn armen
wakkert mij meer aan

Alleen zo tegen elkaar aan
zou ik me zo weer verslapen.

–

 
 
 

Wending

Verlegen soms met
tevens om, nu ik echter
de bakens verzet

kan het altijd op
onderweg ik onversaagd
de beren nu stop

genot op z’n tijd
en neem van het stilleven
hartelijk afscheid.

–

 
 
 

Vroege-vogel-zwemmen

Een sprong van de kant
wallen onder mijn ogen
oneindig verstand

ging zonder dralen
aan de schoolslag, al doende
mijn spieren stalen

baantjes getrokken
heel veel keren heen en weer
zonder te stokken

door het zilte nat
proestend naar adem happend
ik mijzelf vergat.

–

 
 
 

In werkelijkheid

Bijna te machtig
blijf ik roerloos op mijn plaats
stilte indachtig

Bijna al te mooi
invallend licht, ik zinvol
deze ochtend tooi

Zo heel veel geluk
niet te verhapstukken valt
bezwijkt onder druk.

–

 
 
 

Het zonnetje in huis

Tastbaar in jouw hand
gevangen hart, ongedacht
mijn verstand aan kant

Door warmte gekust
droom ik in gedachten weg
van gedeelde lust

maar word ik wakker
blijkt het echter zonneschijn
voor deze stakker.

–