Foto's en andere waar
Een meer zou ik je willen geven
en zo meer, als één daarvan
je dorst niet mag lessen
en als ook dat het gat niet vult
dan alle rivieren, alle zeeën
Mocht dat nog steeds niet baten
dan zou ik dat wel willen:
je terug te geven aan jezelf.
De slaap slingert zich een weg
door de kronkelpaden van mijn brein
mijn ogen vermoeid en brandend
uitkijken op de wereld, bijna
zonder nog iets op te merken
het lichaam ongemerkt doorgaat
kom ik morgen wel weer tot leven.
Ongekend nam je plaats
in mijn hart, in mijn denken
laat je niet meer los
dans je mijn wereld binnen
af en aan, niet te vatten
laten we ons lichaam spreken.
Een roos is alleen maar
zo teer zo vol
kleur op een steel
een hart van goud
en om te laten staan
en als men haar plukt
toch
dan past men op
is men een wereld aan liefde verschuldigd.
Dit is mijn verlangen
dat ik deel met jou
Niet alleen te zijn
dat lijf aan lijf
versmelten dat doorsijpelt
tot in het diepste
dat zich onttrekt aan woorden
in vastklampen en zuchten.
De zon schijnt gelijk op hen
die in vreugde dansen
of dansen in pijn
of die teneergeslagen
niet meer kunnen
dan de tijd te beiden
Het is de zon om het even
of je je uitstrekt in haar licht
in haar warmte, je gezicht
mag stralen van leven.
Werelden apart
zo verschillend, ook gelijk
langs elkaar heen
de toppen van de golven elkaar kussen
in de branding, met de voeten in de branding
Het schuim op het strand verwaait
In de branding hun stemgeluid verloren gaat
In de branding ze elkaar ontmoeten.
Die wind zeg, die was reusachtig
Ging ik daar daadkrachtig
tussen de populieren door
was ik bijna even groot
met het geluk in mijn schoot
onder de boomgrens gaf ik gehoor
aan de roep van thuis
zag ik nog wel een steenbok
in de lucht, of het was ruis
dat klonk als een klok
in m’n oren, een zebra kruiste mijn pad
zwart-wit, zijn tijd voor die dag er op zat.
Zo’n gat is niets gedaan
Het laat je maar verschrompeld achter
Lek, niet lekker, zoek je ergens
houvast en je op te laden
op te blazen tot zo licht
je weer even kunt dansen.
Kom je thuis
in een huis zonder
iemand?
Ben je heel alleen
en moet je alleen
het licht aandoen
in de gang, in de kamer?
Alleen je iets te drinken
inschenken en bijkomen?
Alleen vergezeld
van het kloppen
van je eigen hart?
Er meer zijn
in gedachten.