Wil je nog wat zeggen?
zeg je dan soms
tegen jezelf
Heb je nog wat
op je lever?
Klopt het nog wel zo’n beetje?
Je leven? Je hart?
Tot genoegen
De wereld staat en valt
staat en valt
bij de bevolking
waar het allemaal ook al niet overhoudt
ik niet eens mijn weg zoek
mij staande houd
een weg voltooi
waarvan ik niet weet of het de mijne is.
Noten op zang
Mocht ik, ooit, heengaan
nog verder van deze wereld
dan ik nu al ben
al is die nog zo dichtbij
misschien wel altoos te dichtbij
mocht ik dan alsnog
alsnog een lied zingen
alsnog een dans opvoeren
een paar woorden nog
alsnog herinnering mee geven
laat het dan iets zijn
aan iets moois
al ben ik nergens meer
en gewetenloos.
De groente
Ik drink en spui woorden bij de vleet
In het licht van de eeuwigheid
maakt het allemaal geen biet uit
maar misschien – ja toch, zeker –
ben jij toch meer dan een krop sla.
Houvast langs de rand
Wie ben jij
die loopt langs de rand
van de afgrond waar ook ik
en waar ook wij
in de diepte zouden kunnen kijken
die loopt langs de rand
van de afgrond waar ook ik
en waar ook wij
in de diepte zouden kunnen kijken
Ik lijk wel een beetje op je
als ik liever mijn ogen sluit
en liever naar houvast tast
liever mij verlustig
liever mij behaag, mij vastklamp
aan jou, jouw huid, jouw warmte
liever innig dan verloren.
als ik liever mijn ogen sluit
en liever naar houvast tast
liever mij verlustig
liever mij behaag, mij vastklamp
aan jou, jouw huid, jouw warmte
liever innig dan verloren.
Omslag
Op het water peddelend, droog
dankzij de bodem, dankzij evenwicht
Maar het is heet, windstil. Omslaan
nat gaan en los gaan, weg
en drijven, zonder kleren, zonder boot
en ogen dicht tegen het felle licht
totdat je nergens meer bent.
Schemertijd
In de schemer. Maar was het nu
van de ochtend, was het van de avond?
Ik ben de draad verloren, tel
mijn knopen en zwem vrij een eind
weg naar het donker, naar het licht
houd ik het vergezicht voor ogen
de grond die me voor de voeten komt
van geen ophouden weet.
Beter is het leven niet
Zou men niet willen afslaan
de gebaande weg verruilen voor het onverharde pad
of onder het licht van de sterren
zijn weg willen vinden
door het ongebaande veld, door het bos
en niet bang zijn in het donker?
Zou men niet de beschaafde wereld achterlaten
eten wat men voor de voeten komt
en een vol leven leiden op de koop toe?
Zou men niet willen afzien
om te overwinnen
aangewezen op elkaar
en door te zetten
dat de kinderen nog verder gaan?
Over
Weg, helemaal
op de achter gelaten sporen na
en de herinneringen
Mocht je naar de hemel gaan
ik heb geen flauw idee
waar die mag zijn
Hier gaan we door
draaien we door
met hartstocht ’t leven te omhelzen
Daar zou je toch een lief ding voor geven.
Meer dan de som
Weet je niet
hoeveel bij elkaar opgeteld bedraagt
het aantal sterren en de zandkorrels op het strand
de regendruppels en de haren van je lief
en van het aantal bultjes van het kippenvel?
Weet je dan
hoe te leven en je te laten overweldigen
en je in huiveringen te laten gaan
onversaagd.