
Eigenlijk kun je bij zo’n knock-out opzet van een competitie – winnaar van een onderlinge wedstrijd gaat door – formeel alleen maar iets met recht zeggen over wie de winnaar is van het toernooi, maar niet over wie eigenlijk nummer 2, 3 of 4 is, in de zin van 2-na-beste, 3-na-beste of 4-na-beste. Even er van uitgaande, in het ideale geval, dat wie wint ook steeds “de beste” is, kun je alleen met recht zeggen dat de winnaar van de finale de beste is.
Komende dinsdag spelen Frankrijk en Spanje een halve finale en woensdag Argentinië en Engeland. Stel dat Argentinië en Frankrijk de finale spelen en Frankrijk wint die bv. Het kan best dat de verliezende finalist, Argentinië, zwakker zou zijn dan de verliezende halve finalist Spanje.
Om een formeel logische volgorde te bepalen tav wie recht zou hebben op de 2e, 3e en 4e plaats, zou dus eigenlijk ná de finale pas een wedstrijd om die plaatsen gespeeld moeten worden, waarbij de verliezende finalist moet spelen tegen de verliezende halve finalist uit de andere kant van het speelschema.
Dat de verliezende finalist per definitie als 2e eindigt en via een troostfinale de verliezende halve finalisten onderling strijden om een zogenaamde plek 3 of 4, dat slaat logisch bezien helemaal nergens op.

