Ooft

De gouden bergen die worden beloofd
Door de schittering raak ik verdoofd
Maar God zij geloofd
Het blijkt een waterhoofd

Wie dat heeft bekokstoofd
moge die van zinnen worden beroofd.

Deel via:

Facebook

Categorieëncommentaar, Gedichten

Geef een reactie Reactie annuleren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reactie *

Naam

E-mail

Mijn naam, e-mail en site opslaan in deze browser voor de volgende keer wanneer ik een reactie plaats.

Bericht navigatie

Vorig berichtVorige C’est tout

Volgend berichtVolgende Weeskind

Zoek en je zult vinden
Adres
Groningen, Nederland, Aarde

Facebook

Archieven

commentaar 43
dromen 2
Facebook 3
Foto's 17
- Favoriete foto's 1
- Fietstochten 9
- In en bij Groningen 5
Gedichten (1.561)
- autobiografisch 102
- commentaar 161
- dromen 5
- hart 179
- hepkoe 4
- liefde 166
- lust 25
- natuur 78
- overige 58
- overpeinzingen 201
- wijsheidje 20
- Woorden uit de vlucht 4
- zelfspot / reflectie 359
- zingeving 244
media 4
Overpeinzingen 100
tegeltje 6
verhaal 3

[Hepkoe: een gedichtje van drie regels
van vijf, zeven en vijf lettergrepen
in elf unieke woorden,
waarbij de eerste en derde regel rijmen.
Zie verder evt. op faceboek'De Zeer Exclusieve Hepkoegroep' ]

BEHEER Job Antoine

Facebook