@organistatiecultuur

Neuh, ik leef niet in een derde-wereld-dictatuur
waar de minderheid, cq. de dictator en zijn kliek
bepaalt welke taal gebezigd wordt en plein publiek
Ook hier bepaalt de dwaze minderheid, zo zuur,
de toegestane woorden, onderhevig aan censuur
zich regelrecht voegend naar het gemeen bestuur.

Zich conformerend naar algemeen beleid,
zich aanpassend aan irrationele minderheid,
bang berispt te worden van hogerhand
zijn woorden als “vedomd” taboe hier in ’t land

Ook al staat het in een gedicht
verwacht men van de werknemers en masse
dat men zich laat meeslepen in de tas
waarin het bedrijf haar waren slijt
onder het mom van blijde eensgezindheid
zo op het allereerst’ gezicht

Uit angst om van discriminatie te worden beticht?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.