Over onruststokers en hooligans

overpeinst (te over):

een raddraaier, hooligan of onruststoker, of relschopper, vandaal of… wel… gewoon een klootzak, of iemand die gestoord is, die zal misschien niet eens bewust uit zijn op negatieve aandacht, maar die zal elke vorm van aandacht, ook negatieve – zo niet bij uitstek negatieve aandacht – juist fijn vinden, aandacht die ten minste voor diegene iets van bevestiging betekent voor zich zelf: je wordt dan ten minste niet over het hoofd gezien, je bent ten minste iemand ipv. een niemand…  Die mensen zullen zich dus ook helemaal niets aantrekken van welke vermaning of beroep op hun gezonde verstand dan ook. Niet dat ze helemaal geen gezond verstand hebben, alleen, als je kickt op ook negatieve aandacht – en hoe negatiever en hoe grootschaliger, hoe beter – hoe méér juist dat aan hun behoefte tegemoet komt. (Dat ze onder druk soms (kunnen) inbinden heeft meer te maken met angst voor hun eigen hachje dan met verantwoordelijkheidsgevoel).

Daarnaast heb je natuurlijk de mensen die door (een combinatie van) drank en/of drugs en/of groepsdynamiek etc hun negatieve emoties ongeremd uitleven (op anderen), maar die achteraf dan op zich dan wel inzien dat ze te ver zijn gegaan; overigens kunnen ook diegenen alsnog, ondanks dat inzicht dat ze te ver gingen, in  de slachtofferrol kruipen en de schuld voor hun handelen (geheel) bij de groep en/of drank en/of drugs en/of “de maatschappij” leggen.

En natuurlijk overlappen deze twee onderscheiden groepen…. Een hooligan of raddraaier wil óók nog wel ’s teveel op hebben of opgefokt zijn door drugs.

Overigens, als uitsmijter hier, denk ik dat geen enkele handeling volledig veroorzaakt wordt en gelegen is in iemands veronderstelde eigen keuze en verantwoordelijkheid. Vrije wil is een illusie, in wezen, zij het een noodzakelijke én onontkoombare illusie; net zo echt als een spiegelbeeld echt is, al is een spiegelbeeld niet het beeld zelf….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *