Straks
– maak je niet ongerust:
als het meezit – of tegen, maar dat
terzijde – dan duurt het nog
even, dat wil zeggen een decade of wat –
ben ik dood
en dan kan het
bij gebrek aan mij
me allemaal geen worst meer schelen
maar zal ik dat genoegen dus ook
niet meer smaken
bij gebrek aan mij
Toch valt er iets te zeggen
in verband met enige voorpret
om als doodgewone mens
iets na te laten tot in de eeuwigheid
of voor een honderd jaar of zo
– een grafsteen, een website op ’t digitale web –
dat ooit iemand er over struikelt
en zich dan verwondert
misschien
en wat zou het een bak zijn
als iemand het doodgewoon
serieus zou nemen
als teken van de tand des tijds.
