Foto's en andere waar
Op de bodem van de sloot
liggen de kikkers bijkans dood
Overleven ze met de antivries in hun lijf
De trekvogels afgemat op hun winterverblijf.
Steken ze die gevederde broeders naar de kroon
De diversiteit van de natuur is wonderschoon.
Ze verheffen luiheid tot een kunst
en zie ik bijna groen van afgunst.
Streel ik haar onverbloemde huid
Gepaard met fluisterzacht geluid
In een oogwenk haar oorschelpen rood
doorzichtig, zoek ik de warmte van haar schoot
Zijn we helemaal weg van elkaar
Komt de betovering tot een abrupt eind
Komt het leven weer vastomlijnd
Rest ons nog slechts één gebaar
De dag kruipt wederom in onze huid
Begint op bed met thee, beschuit.
Men wordt geboren
Men gaat dood
Is het allemaal lood
om oud ijzer, van de hoge toren
blaast men of vanaf begane grond
Van de tijd verliest men even goed terstond.
Het uitzicht kan niet stuk,
maar valt er een bom,
dan is het wel uit met het geluk.
Familie zwaan zwemt mij voorbij
Peddelen met hun gevliesde tenen
door het zoete nat, gaan henen
vanwaar zij op het water zaten voor mij.
Laten mij achter aan de kant
Hier laat de kou zich zien in waterdamp
waar ik me aan de warmte vastklamp
In de verte kust de zon de rand.
Mijn handen blijven leeg
Met woorden tracht ik die te vullen
Een echo keert slechts naar mij terug
Warmte die in de zin ontbreekt,
Vinden ze slechts elkaar
en hun vingerwijzing onafgerond.
Nu zou ik je wel naast me willen
Maar God mag weten waar Je blijft
En ook van Zijn, Haar of Dat bestaan
ben ik Onzeker. Maar wat wel beklijft:
als ik ooit Je Hart voel,
wis en warempel wordt Het een mooie Boel.
Heb ik het te kwaad
Hij is nergens meer
Althans, niet plaatsgebonden.
Leeg is jouw plek op mijn buro
en boven op mijn beeldscherm en tv
Leeg de vensterbank
Struikel ik niet meer over je voor het aanrecht
Jouw plek op mijn bed blijft koud
Kaal is het voor mijn huis
waar je mijn thuiskomst wachtte
De bank lijkt te groot zo zonder jou
Leeg mijn schoot
Hoef ik nooit meer naar je te fluiten
om je te roepen uit de buurt
Was je veel groter dan je er uitzag.
Haar lichaam half ontbloot
Geloken ogen van geluk verstoken
Een wulpse mond: gemaakt in de grond
Mannenogen verslinden haar
vinden het allemaal wel prima voor elkaar
Haar beeld beoogt haar zusters
dan wel niet te behagen, toch te beklagen
die zitten met minder volmaakte huid
Toch een graag geziene mannenbuit,
of ten minste dat men zich niet afwendt
van de weeromstuit.