Klaproos, korenbloemen, wat halmen graan
Een blauwe lucht steekt ideaal
af als ik daaronder
mij laat gaan
langs de kant
bezweet op en bloed onder
mijn huid
in de zomer.
Wis en warempel
Daar, toen je je grote voortand brak
pal doormidden
die amper de plaats had ingenomen
van die andere uit je nog jongere jare
door een stap op een voetbal
en een vooroverklap
toen je stepte als een snelheidsduivel
op de brede stoep daar
toen je pijl en boog schoot, zo hoog
mogelijk en bogen brak bij de vleet
– in werkelijkheid misschien een stuk of twee –
toen je op school zat aan de overkant
toen je nog uit logeren ging
vooral bij opa en oma in dezelfde stad
een andere wereld tegelijk
Daar was je in Amsterdam
voordat je weg was.
[foto: Zeelandstraat, Buitenveldert, Amsterdam. “mijn portiek van eertijds” ]
Gassiebah
Kijk, nou heb ik niet al te beste ogen
– min zeven, min acht, daaromtrent –
en douchen doe ik zonder bril op
– lenzen, daar doe ik al tijden niet meer aan –
en deze Job heeft niet veel haren op z’n kop
maar nu de laatste weken af en toe een vliegje
– op zich een schattig en teer beestje –
opvloog en ging zitten op muur of douchegordijn
keek ik toch maar ’s nader naar het putje
door mijn brilleglazen. Terecht, zo bleek.
[ de trigger, waarschijnlijk de wc-motmug:
[ https://www.naturalis.nl/…/wc-motmug-is-verkozen-tot… ]
Randfiguur
Tuurlijk ben ik niet de enige
die ’s nachts alleen ligt
– bij lange na niet –
die zelden zo huid op huid
contact maakt, weet te raken
– buiten woorden om –
en zich er van alles bij kan voorstellen
al is dat overdreven
en schiet dat tekort tegelijk
– bij ervaring van wat momenten –
al is het natuurlijk
een kwestie van opeenvolging
van momenten van zus naar zo
en dergelijke. Een afslag
of wat gemist? Dat is de vraag.
Parijs, Parijs
En even verderop brandt het
naast de deur, open of dicht
maakt niet uit; altijd al
is de hele wereld vol van alles
zo gek als je niet bedenken kan
met zoveel leven, zoveel mensen ook
zoveel momenten waar de tijd
van geen ophouden weet
en het leven onophoudelijk tot bloei komt
onophoudelijk het loodje legt
Kijk maar in een oogopslag.
Belastingen vs. Toeslagen en menselijke maat
Belastingen betekenen in eerste instantie dat geld van de burger – of bedrijf of welke belastingplichtige dan ook – naar de overheid gaat. (Dat je teruggave of kortingen kunt krijgen is dan vers twee).
Toeslagen zijn er dan weer in eerste instantie voor om te zorgen dat geld van de overheid naar de burger gaat.
In beide gevallen is men afhankelijk van de overheid
Bij belastingen ligt het belang op voldoende geld voor de overheid bij die overheid zelf en daar heeft de overheid zelf direct invloed op; die kan zelf bepalen hoe die dat (eigen)belang dient, hoe die dat inricht etc. Maar bij toeslagen kan de burger helemaal niet zelf bepalen hoe zijn/haar eigen belang wordt gediend, maar is afhankelijk wat dat betreft van dezelfde overheid die dat geld moet uitkeren áán die burger….
Bij Toeslagen zou, vanuit dat licht bezien, de overheid nog ’s des te meer “menselijke maat”, “meedenken met de burger” enz enz voorop moeten stellen. Méér dan bij het innen van belastingen denk ik zo.
Sprekend
Je beweegt je door het leven
door het leven bewogen
en alleen in woorden
– daargelaten een enkel gebaar
en met je ouders vluchtige omhelzingen
zolang als het nog mag duren –
raak je je naasten
raken je naasten je
schiet je bij ontstentenis vaker vol
Ach jongen
je bent een jaar of drie, veertien
en onderhand al heel lang ook wel
van den ouden van dagen
Soms ben je zus
Soms ben je zo
Het hangt er maar vanaf, vanaf
de tijd en het moment
Ik weet niet beter.
En wat
Vandaag kreeg ik de dood aan de lijn
zo even terloops
tussen alle andere gesprekken door
Haar beide kinderen waren
zo wist ze te vertellen
in een een ongeluk
en één was dood
de ander aan het revalideren
en een brief vertelde haar
dat ze geen recht op geld meer had
voor de opvang
per die datum die de gemeente had
van net drie weken terug
toen alles nog anders was.
Doet de werkelijkheid, de waarheid er nog wel toe?
Dit nav item op radio 1 over colorblindness, colorconsciousness en genderswapping in film(casting) [ kleurenblind, kleurenbewust en sekseomwisseling ].
Bijvoorbeeld tav. de vraag of films (of toneelstukken, of verhalen in welke zin dan ook) (historisch) accuraat moeten zijn, of verondersteld worden historisch accuraat te zijn. Ik zou dat nog breder trekken tot de vraag in hoeverre verhalen – als je pretendeert of wilt dat een verhaal klopt met werkelijkheid – ook qua mensen die figuren, personages verbeelden, dan accuraat zouden moeten zijn: wit is wit, zwart is zwart, een homo is een homo, een man een man, een vrouw een vrouw, een travestiet een travestiet (al is niemand natuurlijk ook maar één etiket ! en is soms het onderscheid tussen het één of het ander ook vloeiend).
Het punt is, wat mij betreft, dat bv. in het geval je pretendeert dat een stuk een historisch drama is en géén historisch fantasie drama, dat je dan ook tracht alles zo historisch accuraat mogelijk neer te zetten, inclusief dus uiterlijkheden van personages. Dan hoor ik het argument voorbijkomen dat weet ik niet hoe vaak (in het verleden, maar zelfs nu nog) verhalen vaak “witgewassen” zijn en “wit” worden neergezet, dwz. dat de verbeelde werkelijkheid zo wordt verdraaid dat vooral de witte mens (mannen, voordat het feminisme aan kracht won) zich er in kon/kan herkennen.
Maar als je die verdraaiing van de werkelijkheid verkeerd vindt, dan is het toch ook raar om dat dan als argument te gebruiken dat we nu dan die werkelijkheid best kunnen en mogen verdraaien door bv. kleurenblind casten of sekseneutraal casten.
Lees verder “Doet de werkelijkheid, de waarheid er nog wel toe?”
Ingewikkeld? Een EU 2.0 !
peinst: hoewel het praktisch gezien vast wel wat voetjes in de aarde zou hebben, zouden de Europese landen die eigenlijk af willen van bv. een land als Hongarije “gewoon” zelf allemaal tegelijk uit de bestaande EU kunnen stappen om meteen daarna zelf een EU 2.0 op te richten; om daarbij dan wel meteen die lacune te ondervangen dat landen nooit uit de gemeenschap gezet kunnen worden, ook al houden die landen zich helemaal niet meer aan de regels etc. op basis waarvan men dan ooit is toegetreden.
Die nieuwe EU 2.0 zou bv. in de statuten kunnen opnemen dat bij overgrote meerderheid – zeg bv. 80 of 90 % v.d. lidstaten – een land wel degelijk uit die EU 2.0 gezet kan worden, als zo’n land zich niet meer houdt aan de regels en (voor)waarden die zijn afgesproken en waar zo’n land ook voor heeft getekend.
De oude EU zou dan wellicht nog even blijven bestaan uit een land of 1, 2, 3 maximaal, denk ik zo en daarmee een schim van zichzelf, een relict.
