Mieren. Daar zijn er wel meer van
dan wij mensen bij elkaar
Van vogels ben ik niet zo zeker
En in gedachten, dromen
vliegen we gelijk op met hun vleugelslagen.
Bruggetje
Ach, kon ik maar met woorden
zomaar door tijd en ruimte
een gat slaan
en precies zo gehoord worden
als de oren van de ander staan.
Hiephoi zucht
Een beetje noodgedwongen opgewekt
kijk ik in mijn hart en vind daar
een lach en een traan
gebroederlijk een veer laten
een vlucht naar bekende oorden
waar droom en werkelijkheid overlopen
in elkaar en een dansje maken.
Tada
Het hoofd raaskalt opbeurend
ik mijn woorden neerkrabbel
waar de appels ver zijn te zoeken
de liefde is me verschoond gebleven
tot ze haar opwachting maakt
in vol ornaat bijt ik op een houtje
en kauw ik mij een toverstaf
en laat het woorden regenen
stukjes die wachten wortel te schieten.
Zilt denken
In gedachten verwijl ik
de wereld van mijn dromen is niet
geschapen, de appel die ik pluk
jij bent te ver om aan te geven
druppels in het web van mijn gedachten
parelen in mijn hart.
IJsvrij op het strand
Langzaam komt ook het strand weer vrij
van de vorst en waar de zee bleef
aanspoelen, het zand aaneengekoekt
onbewogen bleef liggen, het stuiven
opgegeven, was het zichzelf niet meer
totdat de winter overwaaide.
Overgave
Mijn woorden zijn getekend
uit een bron gekomen
die niet van smetten vrij is
Weten ze niet glad te strijken
en gebroken glinsterend in het oog
gesprongen, niet onberoerd voorbij
Welk leven ze gaan leiden
onttrekt zich aan mijn pijnlijk zicht
daar kom ik niet meer tussenbeide
al reist mijn verlangen met ze mee
donker, zwaar op het helder wit
tussen de regels, daar zit
ik vogelvrij gevangen.
Knop omdraaien
Deed ik eerst mijn ogen dicht
en een moment later weer open
moest ik kort door het donker lopen
zie een knop en het was weer licht
Was het ook zo makkelijk figuurlijk
zat men nooit in zak en as natuurlijk.
Vrij naar R. Magritte op Valentijn
Nieuws is dit alleszins niet
noch een pijp, noch een hart
noch de tanden van een bard
en ook de hemel blijft, zoals je ziet,
even hoog, bewolkt of blauw en allicht
uit het zicht ik je een warm hart toedicht.
Aangeland
Zo lang zwem ik al alleen
Reik jij dan naar mij
weet ik niet anders
dan je vast te houden
met onze hoofden bij elkaar
rustend in elkaars armen
stil te staan en de zee
achter te laten
en vrij te ademen
naar mijn hart, jouw hart.