Foto's en andere waar
In geen velden of wegen een madelief
al scheelt het niet veel zo blij
ik uit mijn ogen kijk, dat de lente
dwars tegen alle winden in
in mijn hart ontspringt
en je meeneemt naar de tuin
waar je in de bonen bent
waar de vruchtenbomen bloeien
het water je in de mond loopt
met kussen lessen we er onze dorst.
De winterstorm door de straten jaagde
geen blad te bekennen
die waren opgeruimd en netjes
tornde ook ik daar opgeruimd op
tegen de wind in en met de wind mee
die dag nog net niet in het water viel
die dag van opgeblazen nieuws
die dag dat ten minste één toch opgelucht
adem ik uit
en ook weer ingelukkig in.
Als mijn handen de jouwe
die van jou de mijne
als je dan streelt
ik van geen ophouden weet
als je me kust
ik laat mijn lippen je beroeren
als je mijn ogen steelt
vind ik blindelings jouw schoot
als je me proeft
jouw huid gloeit mijn zinnen
volgen jouw zinnen
en lopen over in elkaar
tot we niets meer weten
tot het smachten is voltooid.