Foto's en andere waar
Kom nu eens in mijn armen
en laat mijn hart je verwarmen
dat klopt genoeg voor twee
de rivier, zij sleurt ons mee
we overleven met geluk
keien en woeste baren
gaan we een stuk, stuk
gaan we ieder dan ons weegs
wanneer de dood ons scheidt
zonder diploma x wijd en zijd.
Doe mij maar mijn kat
die zich vlijdt in mijn nek
zo zeker als wat
Dat is toch niet gek.
Als de liefde plots ontsteekt
het vertrouwde niet tegen de hunkering opweegt
afgronden zich openen
al het andere bij dat laaiend vuur verbleekt
moet ik toch blijven geloven
dat we kunnen vliegen door de eindeloosheid.
Ongemerkt glijdt de tijd me voorbij
tot op zeker moment de klok
me in de ogen kijkt en met een schok
In gedachten verbleef ik aan jouw zij.
Hoe zal ik nog langer bij jou verpozen
te middernacht. Geen ander gekozen.
Het zij een lot uit de loterij.
Streel ik haar onverbloemde huid
Gepaard met fluisterzacht geluid
In een oogwenk haar oorschelpen rood
doorzichtig, zoek ik de warmte van haar schoot
Zijn we helemaal weg van elkaar
Komt de betovering tot een abrupt eind
Komt het leven weer vastomlijnd
Rest ons nog slechts één gebaar
De dag kruipt wederom in onze huid
Begint op bed met thee, beschuit.
Nu zou ik je wel naast me willen
Maar God mag weten waar Je blijft
En ook van Zijn, Haar of Dat bestaan
ben ik Onzeker. Maar wat wel beklijft:
als ik ooit Je Hart voel,
wis en warempel wordt Het een mooie Boel.
Heb ik het te kwaad
Hij is nergens meer
Althans, niet plaatsgebonden.
Leeg is jouw plek op mijn buro
en boven op mijn beeldscherm en tv
Leeg de vensterbank
Struikel ik niet meer over je voor het aanrecht
Jouw plek op mijn bed blijft koud
Kaal is het voor mijn huis
waar je mijn thuiskomst wachtte
De bank lijkt te groot zo zonder jou
Leeg mijn schoot
Hoef ik nooit meer naar je te fluiten
om je te roepen uit de buurt
Was je veel groter dan je er uitzag.
Aan de zon geef ik me over:
lig ik languit in het gras
of ga ik energiek door de dag
Maar nooit haalt de zon het bij jou
aan wie ik leven terug mag geven.
Kleur voor mij, kleur voor jou
Over een boog van regen
we als schijngestalten zweven
hemelhoog door het hemelblauw.
Aan onze voeten flonkering
die weerspiegelt ons gemoed
onze tongen proeven zoet
samen een gesloten kring
Omvat ik je zoals je mij omvat
in oneindige dans gevat
Meer en meer, verlang ik zeer.