Foto's en andere waar
Als je in de spiegel kijkt
voorbij het alledaagse
van de slaap in je ogen
de kleur van je gezicht
of je haar wel goed zit
de gladheid van het jeugdige elan
de lijnen van een voortschrijdend leven
Het beeld blijft stom
en zegt niets meer
dan je ook ziet met ogen dicht.
Als ik ga, laat mij dan gaan
met liefde in mijn hart
zonder enig oud zeer
tevreden met alle vragen
waarop ik nooit een antwoord kreeg.
Mijn kind, mijn lief
daar lig je zomaar in de wereld
in een wereld die langs je heen gaat
haar nukken en grillen nooit ver weg
op een vingerbreedte afstand slechts
ben ik bij je
zie ik je ademen
jouw gesloten ogen
elke avond, nacht geef je je over
aan zoveel meer dan slaap alleen
Hoe kan ik anders
dan dat beschamen
Hoe kan ik anders
dat te eren
de boze buitenwereld weren
de schoonheid delen met z’n twee.
Op de golven laat ik me gaan
de zee in mijn ogen spoelt
mijn tranen weg
de deining de pijn van binnen
gedachten vliegen alle kanten op
om te verstillen in het donker
In de verte wacht de branding
achter de branding wacht de kust
aan de kust wacht jij
jou wacht een kus
mij mijn verlangen.
In de morgen bij het ontwaken
als ik alleen ben en toch ook weer niet
met een hele wereld aan mensen
onder handbereik
Er zijn er die nabij zijn
en ook nog dichtbij
Er zijn er die nabij zijn
maar onbekend veraf
Als ik van jou hou
dan bemin ik ook
die anderen, de wereld
die ik nooit kende, nooit
ontmoeten zal.
Als jij nu zo ook doet?
Ik zou je wel nabij willen zijn
eerlijk, met open armen
met meer dan mijn lichaam alleen
als we ons openhartig gaven
zoals een bloem zich richt
naar het licht en zich ontvouwt
ze voor bevruchting open staat
hoezeer van voorbijgaande aard
ook, zij het teer, fijn, uitbundig
groot in kleur, loos van geur
dronk ik de nectar van het leven
uit het warmste van je schoot.
Als het licht valt
van de morgen, van de avond
of zomaar tussendoor
Als het je raakt
Als het in de gaten loopt
Als het je in het oog springt
Dan weerlicht het in je ogen
weerspiegelt het in je gebaren
hoor ik het in jouw woorden terug
Gevangen in licht
ontsnapt aan het donker.
De geest brandt nog van verlangen
het niet af te laten weten, deze dag
duurde eindeloos, maar toch te kort,
altoos te kort de dag, de nacht
vermag in vrijen nog wel langer duren
ik jou met mijn dijen omklemmen zou
zo hevig korttijds aan de tijd ontsnapt
mijn zinnen er bij verbleken.
Mijn stem verwoordt
de gedachten die in mij
te binnen schieten, mijn vingers
schrijven niet anders
Het leven onttrekt zich aan mijn zicht
alleen zie ik mijzelf en mijzelf in jou
worstelen om door te gaan
tot je laatste dag
In de tussentijd is er het delen
de herkenning van wat ogenschijnlijk
gemeenschappelijk, het scheelt
dat men niet de enige is.
Als een golf komt zij aan
uit het diepe rijst zij op
onweerstaanbaar spat zij
uiteen in regenboogkleuren
en schuimt ze het strand af
hult ze zich in nevels
laat ze zich weer vallen
en weer terugvloeien en
als een golf komt zij aan.