Categorie: Gedichten

De dag die nog niet is aangebroken
die nog ver ligt in het verschiet
nog niet van kleuren is verschoten
die voeg ik vrijelijk in mijn lied

Mijn lied vol verlangen, niets
van stukgelopen dromen
met de hartklop van de liefde
ik deze woorden met je deel

Deel ik grenzeloos mijn wezen
wat ik was en ben en wat zal zijn.

Uitgefladderd neergestreken op het asfalt
kwam ik daar een vlinder tegen
met zijn vleugels wijd, zijn kleuren
staken fel af, onaangetast
aan uitputting bezweken
is dat leven nu vergeefs?

Zij het achter de wolken
zij het in het zoveelste kwartier
ook al houdt ze zich verborgen
in gedachten houd ik haar geborgen
die voor ons
het licht vangt van de zon.

Veel is het allemaal niet
en het houdt niet over
waarmee ik je betover
één hart maar
mijn hart maar
is al wat ligt in ons verschiet.

Het gemis doet zich gelden
in de wijn
Mijn lief ligt op één oor
te slapen
Er is geen bodem echter

Ik sluit haar in mijn hart.

En morgen is er weer een dag
dus geniet ik nu met volle teugen
want naar ik mij kan heugen
is het verleden een hard gelach

Houvast gezocht in hoeken en in gaten
van het optrekje dat ik optrok
beton en steen, koper, glas en bloc
Op stof kan ik mij slecht verlaten

Liever blaas ik het zelf weg
als paardenbloemenpluis op de wind.

Geen bloem die niet bloeit
geen lichtstraal of regendruppel die niet valt
noch een bliksemschicht of windvlaag
een sneeuwvlok stil
Het is allemaal voor ons
met vlinders in onze buiken.

Als het niet valt te rijmen, te lijmen
dan is het spijtig als men toch
elkaar noodgedwongen in de weg zit
en speelt men liever schone schijn
als ieders waarheid onoverbrugbaar is
zonder elkaar af te breken.

Zo dichtbij lig je me na

Met jou
wil ik overal wel heen gaan
Met jou
is er geen weg terug
Met jou
is aan de andere kant van de wereld
net zo goed
als om de hoek
Met jou maak ik van alles
een eerste keer.

Ongenadig geven ze zich over
de geliefden
die eertijds leefden in werelden
die elkaar niet eerder mochten raken
die zonder erbarmen met het verleden

elkaar omarmen
waar een kus niets is dan een kus
een zoen een zoen
een streling een gebaar
dat je met ogen dicht
de ander zien laat.