Leuk is anders

Leuk is anders
en geluk, dat is maar hoe je het opvat:
als dat ene moment
– verwaarloosbaar haast, zo kort, zij het intens –
dat het klaar is
(om niet te zeggen gekomen)
of als wat basaal ten grondslag ligt
aan al je doen en laten
al lukt het soms niet
Met dat korte is het snel afrekenen
Dat andere: een samenvatting
van wat wezenlijk is
en je schraagt.

 

Afgrond

Weg ga ik
van al te veel
al vrees ik ook wel
alleen over te blijven
met de pijn van het leven
Ik zoek m’n weg
langs de randen van contact
Ik loop langs de weg van spijt.

 
 
 

Laagland

Ons landje, neder landje
is best wel wat
als je kijkt naar geld en kennis
het valt in het niet
als je in ogenschouw neemt
hoe groot de oceanen zijn
dan leven die nederlanders eigenlijk
ook wel weer aan de rand van een vulkaan.

Wel, wel

Nee, nee, ik pieker niet
Alleen, als het donker is
geworden, dan kan mijn hoofd
het niet laten om willekeurig wat
me te binnen te schieten
alles wat bij daglicht dan links
blijft liggen, uiteenlopend
van krokodillen en katten en pyramiden
van de supervisor die vertrekt
en wat ik daar wel niet van vindt
van mijn pa waar ik dan twee van heb
– nurture vs nature –
van banktegoeden en de moed
– onafgemaakte associaties –
van pipo en zijn geschminkte lach
en of dát dan gelukkig maakt
van geloof en onzin en houvast
van regelmaat en reinheid: hoe
– hoe, hoe dan, in vredesnaam –
van de regenboog en de loterij
het geluk en hoe je dat
van lot naar her
en dergelijke
of zo
.

 
 
 

Ongekunsteld leven

Kinderen weten nog niet van de toekomst
Wie van de toekomst
– de eventuele –
geen weet heeft
is – onschuldig – als een kind
Ook wie ouder is
heeft vaak geen benul
al verkeert men in het besef van wel.

 
 
 

Over leven en werk

Wie leeft om te werken is een slaaf
Wie werkt om te overleven is er iets beter aan toe.
Wie werkt om te leven nog wat beter
Wie niet hoeft te werken om te leven, is nog net niet best
En dan heb je ook nog diegenen die voor hun werk leven…
Dan heb je wat omhanden en ben je nog gelukkig ook

En, voordat ik het vergeet, er is helemaal geen recht, geen recht op werk, geen recht op leven zelfs, dat wil zeggen, niet buiten de afspraken en rechten om die we zelf voor elkaar weten te boksen. Rechten, plichten en moraliteit: allemaal van menselijke origine. Niks absoluuts aan. Dat kan zowel verontrustend zijn, als hoopgevend. Hangt waarschijnlijk ervan af hoe je in het leven staat. Wel…

Allicht [ Licht is er alleen voor wie niet blind is ]

Hoorde je?
Zag je ?
En vernam je er iets in van betekenis?
Al weet je dat zelfs de tekens
bijvoorbeeld E = mc2
voor velen niets zijn
zelfs geen tekens
zoals grotschilderingen ooit
niks betekenden voor wie het niet verstond
zoals bijvoorbeeld een goudvis
Mijn geluid en elk geluid
verstomt als het niet een weerklank vindt in jou.
Niets is er dat betekenis heeft
tenzij verstaan
zelfs als zou het verkeerd zijn begrepen.

 

5 terabyte

Van vroeger
ben ik weliswaar
Maar ik kwam in een tijd terecht
waar de verwarming reeds ging op gas
waar massacommunicatie al opgeld deed
zij het via krant en radio, een beetje tv
De wereld was nog net en scherp verdeeld
en we waren slechts met vier miljard
Lustig planten we ons voort
waar de dood nog een zekerheidje is
voor zolang als het duurt
en koop ik 13,9 miljoen 5 1/4 inch-floppydisks in 1 x
als het ware.

Van los zand naar vaste grond

Hadden we te maken met de pest, of zoiets, dan was het allemaal veel duidelijker geweest (wat te doen) en om je aan maatregelen te houden; dit corona is gewoon niet ( nog niet?) ernstig genoeg, bedreigend genoeg… blijkbaar. Hoewel je ook tijdens de pestepidemieën – van eeuwen geleden – ook “wappies” had die het verwelkomden (als zijnde straf van god oid. e.d). Tegelijkertijd: wappies zijn niet heel anders dan jou of mij. Ik denk dat de ideeën die men aanhangt – of die nu geaccepteerd zijn of niet – vaak ideeën zijn, waarbij men in staat is om door te gaan met leven, waarbij men ten minste iets van vaste grond ervaart… Dat betekent niet dat men in elk veronderstelde vaste grond maar moet meegaan, maar wel dat men misschien kan erkennen hoezeer we allemaal vaste grond onder de voeten nodig hebben… en met enig begrip op eventuele misvattingen kan reageren…. of zelfs accepteren.

 
 
 

Mensen zijn net dieren

Mensen zijn net dieren; er niet op gebouwd om hun gedrag aan te passen als het niet in hun eigen belang is, dan wel in het belang wat ze als hun eigen belang ervaren (bv. voor eigen kinderen, ouders, familie…. landgenoten… rasgenoten 😕 )
Neem dat maar als reëel uitgangspunt (in weerwil van eeuwen- of millennia lang geïdealiseerde, gepredikte naastenliefde)