Categorie: Overpeinzingen

Als we de westerse beschaving nou ’s niet op de eerste plaats definiëren als een beschaving waarbij de macht bepaald wordt via en door democratie, maar vooral als een versnelling in technologie – met als gevolg (versnelling in) grotere complexiteit en schaalgrootte –  dan mogen we wel zeggen dat de westerse beschaving de hele wereld zo’n beetje overspant.  Het westen is tegenwoordig overal.

Aangezien élke beschaving tot nog toe ten onder is gegaan aan natuurrampen of onbedoelde gevolgen van het eigen succes of een combinatie daarvan, valt te verwachten dat dat op enig moment – binnen een eeuw of zo –  ook staat te gebeuren met onze huidige, wereldomvattende, beschaving. Hoe “rijk”  geschakeerd die westerse beschaving ook is (politiek, religieus, economisch).

Hoewel wordt ingezien dat technologie (en consumentisme) leiden tot overschrijding van wel degelijk aanwezige grenzen – waar voorheen een beschaving slechts invloed had op een (beperkt) deel van de wereld – valt het maar te bezien of dát zal helpen. Er zijn altijd wel onheilsprofeten geweest. De meesten daarvan hebben niet gelijk, behalve dan de paar die wel gelijk kregen…  Het is tijd voor een opstanding. Of een opstand.

overpeinst (te over):

een raddraaier, hooligan of onruststoker, of relschopper, vandaal of… wel… gewoon een klootzak, of iemand die gestoord is, die zal misschien niet eens bewust uit zijn op negatieve aandacht, maar die zal elke vorm van aandacht, ook negatieve – zo niet bij uitstek negatieve aandacht – juist fijn vinden, aandacht die ten minste voor diegene iets van bevestiging betekent voor zich zelf: je wordt dan ten minste niet over het hoofd gezien, je bent ten minste iemand ipv. een niemand…  Die mensen zullen zich dus ook helemaal niets aantrekken van welke vermaning of beroep op hun gezonde verstand dan ook. Niet dat ze helemaal geen gezond verstand hebben, alleen, als je kickt op ook negatieve aandacht – en hoe negatiever en hoe grootschaliger, hoe beter – hoe méér juist dat aan hun behoefte tegemoet komt. (Dat ze onder druk soms (kunnen) inbinden heeft meer te maken met angst voor hun eigen hachje dan met verantwoordelijkheidsgevoel). Lees verder “Over onruststokers en hooligans”

Een spiegelbeeld is niet echt
Een fantasie is niet echt
Goed en kwaad zijn niet echt

Behalve dat ze op hun manier echt zijn.
En zoals het ook geen zin heeft om te zeggen dat alle spiegelbeelden of fantasieën cq verbeeldingen dan niks waard zijn – het zijn en blijven beelden waar je tóch niet omheen kunt (althans sommigen, of velen) – zo heeft het ook geen zin om te stellen dat de constatering dat goed en kwaad in wezen, in zeker zin of hoe je dat ook wilt zeggen, niet bestaan zou betekenen dat dat alle goed en kwaad relatief maakt, niks voorstelt, niet bestaat; het punt is juist dat, al is alle goed en kwaad resultaat van en afhankelijk van het denken en handelen van de mensen zelf, dat het in die zin wel degelijk bestaat en ook de bewering zelf, dat goed en kwaad niet bestaan, of dat alles betrekkelijk is, niets anders is dan een uiting die bijdraagt aan wát en hoe zaken als goed en kwaad worden bezien…. Lees verder “Peinst weer, raak of niet”

Waarom men wél veel nieuws blijft volgen (al dan niet over Oekraïne) ondanks dat men er zelf dan niet goed van wordt? Naast gewoon nieuwsgierigheid en/of belangstelling, dacht ik vanmiddag óók dat velen het nieuws volgens ergens toch uit onzekerheid over de toestand in de wereld en dus onzekerheid en wellicht zelfs angst hoe zelf daarin en daarmee te leven, vanuit het idee dan om door méér kennis dan meer greep te krijgen op leven en de wereld. Helaas voedt die extra informatie, al die (veronderstelde) feiten, denk ik juist de onzekerheid en mogelijk zelfs angst en werkt het dus eigenlijk zelfs net andersom dan men beoogt… : men beoogt met meer kennis meer gemoedsrust te verkrijgen, maar het vergroot juist de onzekerheid. Wellicht omdat een stortvloed en beelden zonder een (kennis)kader alleen ook maar dát is: een stortvloed… die men vervolgens zelf nog maar weer ’s moet zien te plaatsen…