Brandende kussen
over en weer, maar de prei
brandt aan intussen.
–
Verwelken
Haar lippen wijken vaneen
Ik smoor haar zuchten
met mijn eigen verlangen
gaan we in elkaar op
en zijn we weg
buiten de oevers van ons denken
neemt onze tastzin het voortouw
en komen we nergens
anders dan hier.
Verluchtigd
Laat me verpoppen
laat me een vlinder zijn
voor één dag
Alleen van bloemen weten
en hun kleuren, geuren
en vreugde brengen mag.
Terug van uit
Onder straatlantaarnlicht lichten roze, oranje
en wit de bloemen van de straat op
doodstil levend, de enige wind
is de tegenwind die ik zelf maak
als ik mij naar jou toe haast
met de filmbeelden nog voor ogen
droom ik nog steeds van jou.
Minnelijk
Midden in de nacht, ik weet niet
ik weet niet meer, niet meer
waar ik het zoeken moet
maar dat heeft ook nooit
natuurlijk nog nooit
gemoeten
alleen maar
dat we elkaar verstaan
de afstand tussen ons teniet
vergezeld door rauw verlangen.
–
Overdracht
letters op het wit
klanken in de lucht
waar ik op doel
is jou gegeven
als het goed is
lopen we samen op
en komen nog ’s ergens.
Keer
Ik min jouw schede
de plooien, de mond
die zich vochtig opent
voor mijn tong
Ik min jouw borsten
waarvan je tepels
zich oprichten
onder mijn cirkelen
Ik min jouw lippen
die vanzelf vaneen gaan
als ik zachtjes
met de mijne sabbel
Ik min jouw voeten
die je dragen
en heb lief
elke kromme teen
Ik min je ogen
als je me aankijkt
verdrink ik
en gelijk ik levensgroot.
Gesponnen
De bel voor het speelkwartier is gegaan
allang. Ik wordt geacht te spelen
maar kies mijn eigen tijd
ik kan het niet verhelen
gelukkig ben ik toegesneden
op wie mijn hart verblijdt
het speelveld is gemaakt
van spinsels uit ons hart.
–
Virtu
In geen velden of wegen
is er zon en ook geen
oliebollen, waar het de tijd
van het jaar ook niet voor is.
In geen velden of wegen
geen beer te bekennen
ik zou er nog van schrikken
als ik niet net had gegeten
In geen velden of wegen
een weg te zien, noch heg
maar jou weet ik hier
al is het werkelijk virtueel
met de moed der wanhoop
reik ik door het beeldscherm
en pak je in met woorden
een lint in je haar
de afstand klaarblijkelijk ogenschijnlijk.
–
Factor 10
Het brandt, de zon
maar jij brandt me meer
als hij zich dan verschuilt
ik voel de koelte niet meer
totdat bij zijn verschijnen
hij me kippenvel bezorgt
mijn rillingen behoren jou toe.
–