Foto's en andere waar
moge het zo zijn, dat je mag
dat je mag doen wat niet moet
dat je los
daarvan
er zondermeer zijn mag
als ware het
vanzelfsprekend
al is het met wee, weet
je bent niet enig
daarmee
en verder gaat het niet
dan iets van schoonheid
dan iets van waarachtigheid
te leven.
Geen benul nog van het verstrijken
– en van strijken en wasgoed evenmin –
van de tijd; als peuter, als kleuter
regen momenten zich aaneen
een eindeloze tijd, een loze tijd
vol van wat dan ook
achteraf bekeken een jaar of drie, vier
flarden waarvan te verhalen valt
stenen, ruw of gepolijst in de rivier
Stapstenen? Met leedwezen
stel ik de vraag vast.
“Het is niet anders”
zeggen ze wel als er niks valt
aan te doen. “Het is nou eenmaal
zo” wordt ook gebezigd
al is bij de gratie van de tijd
met elk moment weer
alles anders en zegt men
net zo hard
“Wie weet wat de toekomst brengt”
“Morgen is er weer een dag”
al gaat die vlieger niet altijd op
zeker voor wie de laatste adem uitblaast
en al wat rest is dan een sprookje.
Weet je wat je zou willen zeggen, Job
– nou?
als laatste woorden?
– Nou, dat weet ik niet hoor
Misschien, als er dan iemand is
die luistert
en als die een mens is, zo’n beetje
zoals ik, misschien, misschien dan wel
“ik hou van jou”
Of anders houden we gewoon
elkaars handen vast
een hartklop van elkaar.
Mocht je me
willen vasthouden
al is het voor even
– een levensspanne eventueel
maar dat is eigenlijk ook ’t zelfde –
dan smelt ik
een ijsje dat zo graag
een kooltje wilde zijn
schipperend zonder stuur
de steven gewend
Waarnaar: dat mag god weten.
Viel net in tv-programma https://npo.nl/…/fro…/seizoen-1/frozen-planet_5/afspelen : Natuur op 2: Frozen planet
Vrede op aarde? Veel geluk ermee… als over een jaar of 50, 100 gletsjers in de Alpen en de Himalaya (zo goed als) zijn verdwenen en rivieren niet meer gevoed worden door ijs, maar alleen door (rampzalige) regenbuien, als niet alleen de 11-stedentocht een vaag sprookje uit het verleden is geworden, maar ondertussen kustgebieden – ook met miljoenensteden, inclussief een gebied als westelijk, noordwestelijk Nederland – ook onleefbaar worden… Lees verder “Overpeinzing nav een aflevering van Frozen Planet”
Mocht je voorbij komen
maar niet echt voorbij
en als we elkaar dan stilaan zien
enzo
mogen we dan
al is het met kloppend hart
– dat mag ik hopen –
met een kus een vrijheid
bezegelen zonder ring
in vertrouwen
dat geen naam mag hebben.
Gerda, Judith, Marlies en Menthe
– schooltijd –
en nog een Gerda
Jorien, Annet, Saskia, Nancy, Jacqeline, Esther
– later –
Meer dan de vingers op één hand
aan de ene kant, maar anderzijds
meer of minder dichtbij op afstand
wederzijds genoegen een zeldzaamheid
gesloten.
nou eens
dat een Taylor S.
dat een Albert E. of een Isaac N.
dat een Vincent Van G.
dat een Johan C.
of voor hetzelfde geld
een Stromae, een Bach of Vivaldi
een Edith P.
toch niet hetzelfde zijn of waren
als hun waren,
die voortleven, vooralsnog
bij de gratie van ons onderscheid
– wacht, laat ik Marco B. niet vergeten.
Elke beschaving ooit ging ooit ten onder. Maar die beschavingen waren dan niet wereldomspannend (aardeomvattend). Er waren toch wel weer andere beschavingen die – misschien zelfs tegelijkertijd – konden opbloeien, naast elkaar konden bestaan; wellicht van elkaar gescheiden ook door oceanen en/of anderzins zo goed als onoverbrugbare (of nauwelijks te overbruggen) afstanden. De huidige beschaving – laten we het met alle hoogmoed maar “de westerse” (consumptieve maatschappij obv empirische wetenschap) noemen – is echter wereldomvattend….
– Zuinigheid met vlijt; misschien is dat zo gek nog niet
