Jaar: 2012

kijk: als je legge wil
mot je je vooral niet laten remme
al bleren vele stemme
van legge wor je chill

–

Wanneer ik al zou slapen
ik zou weer wakker willen worden
om in slaap te vallen
en te dromen
bij klanken die ruisen als de wind
over land, voorbij de branding
me meevoeren naar dat eiland
waar we in slaap vallen
gekleed in niets dan zonlicht
en de maan op afstand toeziet
hoe we in elkaars armen
ons bestaan beleven.

Het is de tijd van het riet
dat nog lang groen blijft wuiven
en als laatste toegeeft aan de winter
en pas dan van kleur verschiet
als de bomen rond de vijver
kaal zijn, hun blad
meegevoerd en weggespoeld
blijft het riet op zijn plaats
totdat op het laatst
jonge scheuten zich laten zien
en al die tijd meegeeft met de wind.

–

Op mijn rug zie ik het zweet
tussen jouw borsten
buig ik mij naar je toe
en proef jouw zout
en neem het ongemak voor lief
de warmte tussen ons
laat zich niet omarmen.

–

Dat moment dat onze lippen raken
jouw zweet zich met het mijne mengt
dat ogenblik dat we elkaar zien
in kwetsbaarheid gevangen
dat ik in jou dring, jij mij
omsluit, geen weten meer
waar ik begin en ik overvloei in jou
en jij weg bent en ik je vasthoud
voor zolang.

–

De nacht doet zich gelden
Ik maak het niet te laat
De zonsopkomst laat op zich wachten
De herfstkleuren zijn allang verschoten
in het donker, verborgen, ik leef
bij de dag, de nacht laat mij spreken.

–

Men
Gemiddeld genomen
Het zal wel waar zijn
Maar onder ons
blief ik toch liever jou.

–

In gedachten loop ik over water
In gedachten vlieg ik
Ik loop en voel de grond
om mij niet te verliezen
maar vergeet het soms
en laat mij gaan
ben ik mijn eigen houvast.

–

Je laat me lachen
en mag ik dan vreugdevol
de wereld een beetje lichter maken
en wie weet is het dan de druppel
die ook jouw emmer doet overlopen
en dat je zweeft.

–

Toen ik nog uitkeek
was ik niet van rotsen verstoken
en richtte ik mijn schreden
waar ogenschijnlijk geen stap was gezet
De verte hield me niet vast
Nu zit ik zonder.

–